فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٥١٩ - امتحان با خسران
٩. آب، عنصر اصلى خلقت هر خزنده:
وَ اللَّهُ خَلَقَ كُلَّ دَابَّةٍ مِنْ ماءٍ فَمِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلى بَطْنِهِ ....
نور (٢٤) ٤٥
١٠. خداوند، آفريننده هر خزندهاى از آب:
وَ اللَّهُ خَلَقَ كُلَّ دَابَّةٍ مِنْ ماءٍ فَمِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلى بَطْنِهِ ....
نور (٢٤) ٤٥
١١. خلقت هر خزنده و جنبنده، از انواع مايع متناسب با خود:
وَ اللَّهُ خَلَقَ كُلَّ دَابَّةٍ مِنْ ماءٍ فَمِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلى بَطْنِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلى رِجْلَيْنِ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلى أَرْبَعٍ يَخْلُقُ اللَّهُ ما يَشاءُ إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ. [١]
نور (٢٤) ٤٥
منشأ خلقت خزنده
١٢. خلقت هر خزنده، برخاسته از قدرت خداوند:
وَ اللَّهُ خَلَقَ كُلَّ دَابَّةٍ مِنْ ماءٍ ... إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ.
نور (٢٤) ٤٥
١٣. خلقت هر خزنده، برخاسته از مشيّت خداوند:
وَ اللَّهُ خَلَقَ كُلَّ دَابَّةٍ مِنْ ماءٍ ... يَخْلُقُ اللَّهُ ما يَشاءُ ....
نور (٢٤) ٤٥
نيز--) موسى عليه السلام، عصاى موسى
خسارت
--) خسران
خسران
خسران، كاهش و كم شدن اصل سرمايه است. كاربرد اين واژه بيشتر در مال و جاه است و در امور نفسى [صحّت و سلامت]، عقل، ايمان و ثواب نيز استعمال مىشود. [٢] در اين مدخل از واژههاى «خسر»، «غرم»، «تبّ» و مشتقّات آنها و «خاب» و هر آنچه در معناى خسران آمده استفاده شده است.
اهمّ عناوين: خاسران، عوامل خسران، مصونيّت از خسران.
امتحان با خسران
١. امتحان خداوند از مؤمنان، با گرفتار كردن آنان به خسرانِ (نقصان) در مال:
وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرِينَ.
بقره (٢) ١٥٥
٢. امتحان خداوند از مؤمنان، با گرفتار كردن آنان به خسران در ميوهها:
وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرِينَ.
بقره (٢) ١٥٥
٣. امتحان خداوند از مؤمنان، با گرفتار كردن آنان به خسران در جان:
وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرِينَ.
بقره (٢) ١٥٥
[١] . احتمال دارد كه نكره آوردن «ماء» براى تنويع باشد و بر اين اساس، مقصود از «ماء»، انواع جسم مايع است و هر جاندارى از مايع متناسب با خود خلق شده است. (الكشّاف، ج ٣، ص ٢٤٦؛ تفسير روحالبيان، ج ٦، ص ٢١٨)
[٢] . مفردات، ص ٢٨١- ٢٨٢، «خسر»