يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَ أَحْصُوا الْعِدَّةَ ... لا تُخْرِجُوهُنَّ مِنْ بُيُوتِهِنَ‌ .... [٢]

طلاق (٦٥) ١

نيز--) همين مدخل، خانه شوهر و هجرت از خانه‌

دلبستگى به خانه‌

١٧٢. علاقه و دلبستگى به خانه و زندگى، موجب فرار از جهاد:

قُلْ إِنْ كانَ آباؤُكُمْ وَ أَبْناؤُكُمْ وَ إِخْوانُكُمْ وَ أَزْواجُكُمْ وَ عَشِيرَتُكُمْ وَ أَمْوالٌ اقْتَرَفْتُمُوها وَ تِجارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسادَها وَ مَساكِنُ تَرْضَوْنَها أَحَبَّ إِلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ جِهادٍ فِي سَبِيلِهِ‌ ....

توبه (٩) ٢٤

١٧٣. محبوبيّت غير خدا و پيامبر و رويگردانى از جهاد، به علّت علقه و دلبستگى به خانه و زندگى، مورد تهديد خداوند:

قُلْ إِنْ كانَ‌ ... وَ مَساكِنُ تَرْضَوْنَها أَحَبَّ إِلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ جِهادٍ فِي سَبِيلِهِ فَتَرَبَّصُوا حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ‌ ....

توبه (٩) ٢٤

١٧٤. دلبستگى به خانه و زندگى، موجب ترجيح دادن به خدا:

قُلْ إِنْ كانَ‌ ... وَ مَساكِنُ تَرْضَوْنَها أَحَبَّ إِلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ‌ ....

توبه (٩) ٢٤

١٧٥. دلبستگى به خانه و زندگى، موجب ترجيح دادن به پيامبر صلى الله عليه و آله:

قُلْ إِنْ كانَ‌ ... وَ مَساكِنُ تَرْضَوْنَها أَحَبَّ إِلَيْكُمْ‌ ...

وَ رَسُولِهِ‌ ....

توبه (٩) ٢٤

١٧٦. ترجيح و دلبستگى به خانه و زندگى، نسبت به خدا و پيامبر صلى الله عليه و آله و جهاد در راه خدا، موجب فسق و محروميّت از هدايت الهى:

قُلْ إِنْ كانَ‌ ... وَ مَساكِنُ تَرْضَوْنَها أَحَبَّ إِلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ جِهادٍ فِي سَبِيلِهِ‌ ... وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ.

توبه (٩) ٢٤

سقف خانه‌

١٧٧. توانايى خداوند بر ساختن خانه‌هايى با سقفهاى نقره‌اى براى كافران:

وَ لَوْ لا أَنْ يَكُونَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً لَجَعَلْنا لِمَنْ يَكْفُرُ بِالرَّحْمنِ لِبُيُوتِهِمْ سُقُفاً مِنْ فِضَّةٍ ....

زخرف (٤٣) ٣٣

١٧٨. عبور عزير عليه السلام، از شهرهايى با سقفهاى فرو ريخته شده خانه‌هاى آن:

أَوْ كَالَّذِي مَرَّ عَلى‌ قَرْيَةٍ وَ هِيَ خاوِيَةٌ عَلى‌ عُرُوشِها ....

بقره (٢) ٢٥٩

فرار از خانه‌

١٧٩. فرار مترفان ستمگر از خانه‌هاى خود، هنگام احساس نزول عذاب:

فَلَمَّا أَحَسُّوا بَأْسَنا إِذا هُمْ مِنْها يَرْكُضُونَ‌ لا تَرْكُضُوا وَ ارْجِعُوا إِلى‌ ما أُتْرِفْتُمْ فِيهِ وَ مَساكِنِكُمْ‌ ....

انبياء (٢١) ١٢ و ١٣

[١] . «من بيوتكم» يعنى از خانه‌هاى همسران و .... (الكشّاف، ج ٣، ص ٢٥٧)

[٢] . از امام عليه السلام سؤال شد كه زن طلاق داده شده در كجا عدّه نگه دارد؟ فرمود: در خانه‌اش و از آن خارج نشود. (تفسير نورالثقلين، ج ٥، ص ٣٥٠، ح ١٥)