هُوَ الَّذِي أَخْرَجَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ مِنْ دِيارِهِمْ‌ ... وَ قَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُمْ‌ ... وَ أَيْدِي الْمُؤْمِنِينَ‌ .... [١]

حشر (٥٩) ٢

١٠٦. اقدام بنى‌نضير به تخريب خانه‌هاى خويش، به علّت وحشت و هراس ايجاد شده از سوى خداوند:

هُوَ الَّذِي أَخْرَجَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ مِنْ دِيارِهِمْ‌ ... وَ قَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُمْ بِأَيْدِيهِمْ‌ ....

حشر (٥٩) ٢

١٠٧. بنى‌نضير، تخريب‌كننده خانه‌هاى‌شان به دست خودشان و مسلمانان:

هُوَ الَّذِي أَخْرَجَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ مِنْ دِيارِهِمْ‌ ... يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُمْ بِأَيْدِيهِمْ وَ أَيْدِي الْمُؤْمِنِينَ‌ ....

حشر (٥٩) ٢

خانه‌هاى بهشتى‌

--) بهشت، بهشتيان، مسكن بهشتيان‌

خانه‌هاى حكما

--) همين مدخل، خانه‌هاى رفيع، مصاديق خانه‌هاى رفيع، خانه‌هاى حكما

خانه‌هاى خرابه‌

١٠٨. ويران شدن بسيارى از شهرهاى ستمگران با فرو ريختن خانه‌هاى آن شهرها و نابود شدن ساكنان آنها:

فَكَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ أَهْلَكْناها وَ هِيَ ظالِمَةٌ فَهِيَ خاوِيَةٌ عَلى‌ عُرُوشِها وَ بِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ وَ قَصْرٍ مَشِيدٍ.

حج (٢٢) ٤٥

١٠٩. عبور عُزَير عليه السلام از شهرى با خانه‌هاى خرابه با سقفهاى در هم ريخته شده:

أَوْ كَالَّذِي مَرَّ عَلى‌ قَرْيَةٍ وَ هِيَ خاوِيَةٌ عَلى‌ عُرُوشِها .... [٢]

بقره (٢) ٢٥٩

١١٠. ويران شدن خانه‌هاى قوم ثمود، به سبب ظلم آنان:

وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا إِلى‌ ثَمُودَ أَخاهُمْ صالِحاً أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ فَإِذا هُمْ فَرِيقانِ يَخْتَصِمُونَ‌ فَتِلْكَ بُيُوتُهُمْ خاوِيَةً بِما ظَلَمُوا ....

نمل (٢٧) ٤٥ و ٥٢

١١١. باقى ماندن خانه‌هاى ويران شده قوم ثمود، نشانه‌اى براى دانشوران:

وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا إِلى‌ ثَمُودَ أَخاهُمْ صالِحاً أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ فَإِذا هُمْ فَرِيقانِ يَخْتَصِمُونَ‌ فَتِلْكَ بُيُوتُهُمْ خاوِيَةً بِما ظَلَمُوا إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ.

نمل (٢٧) ٤٥ و ٥٢

[١] . اين آيه مربوط به بنى‌نضير است كه مسلمانان آنان را ازمدينه بيرون كردند. (مجمع‌البيان، ج ٩- ١٠، ص ٣٨٦)

[٢] . بنا بر قولى شخص ذكر شده در آيه، «عُزَير عليه السلام» بوده و مقصود از «خاوية على‌ عروشها» خانه‌هايى است كه پايه‌ها و سقفهاى آن در هم ريخته شده بود. (همان، ج ١- ٢، ص ٦٣٩- ٦٤٠)