... الْأَيْمانَ فَكَفَّارَتُهُ إِطْعامُ عَشَرَةِ مَساكِينَ مِنْ أَوْسَطِ ما تُطْعِمُونَ أَهْلِيكُمْ‌ ... ذلِكَ كَفَّارَةُ أَيْمانِكُمْ إِذا حَلَفْتُمْ‌ ... كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آياتِهِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ.

مائده (٥) ٨٩

١٢٢. تبيين خوردنى و طعام متعارف خانواده براى پرداخت كفّاره قسم، از آيات الهى:

مائده (٥) ٨٩

خوف در خانواده‌

--) همين مدخل، خانواده مؤمنان‌

دخالت در خانواده‌

١٢٣. توصيه خداوند به دخالت خويشاوندان در خانواده، به منظور اصلاح ميان زن و شوهر، در صورت خوف از اختلاف ميان آن دو:

وَ إِنْ خِفْتُمْ شِقاقَ بَيْنِهِما فَابْعَثُوا حَكَماً مِنْ أَهْلِهِ وَ حَكَماً مِنْ أَهْلِها إِنْ يُرِيدا إِصْلاحاً يُوَفِّقِ اللَّهُ بَيْنَهُما إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلِيماً خَبِيراً.

نساء (٤) ٣٥

١٢٤. عدم جواز دخالت در خانواده، حتّى از سوى خويشاوندان، در صورت خوف نداشتن از اختلاف ميان زن و شوهر:

نساء (٤) ٣٥

نيز--) همين مدخل، حَكَمْ در خانواده‌

دشمنى در خانواده‌

١٢٥. لزوم پرهيز و دورى جستن از بعضى اعضاى خانواده، همسران و فرزندان، در راه اداى وظيفه و ديندارى، به سبب دشمنى:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ مِنْ أَزْواجِكُمْ وَ أَوْلادِكُمْ عَدُوًّا لَكُمْ فَاحْذَرُوهُمْ‌ ... [١]

تغابن (٦٤) ١٤

١٢٦. عفو، چشم‌پوشى و بخشيدن دشمنيهاى خانواده، مورد توصيه خداوند به مؤمنان:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ مِنْ أَزْواجِكُمْ وَ أَوْلادِكُمْ عَدُوًّا لَكُمْ فَاحْذَرُوهُمْ وَ إِنْ تَعْفُوا وَ تَصْفَحُوا وَ تَغْفِرُوا ....

تغابن (٦٤) ١٤

١٢٧. عفو، چشم‌پوشى و بخشيدن دشمنيهاى خانواده، زمينه جلب غفران و رحمت الهى:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ مِنْ أَزْواجِكُمْ وَ أَوْلادِكُمْ عَدُوًّا لَكُمْ فَاحْذَرُوهُمْ وَ إِنْ تَعْفُوا وَ تَصْفَحُوا وَ تَغْفِرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ.

تغابن (٦٤) ١٤

[١] . از امام باقر عليه السلام درباره اين آيه روايت شده است: [در صدر اسلام‌] مردى كه قصد هجرت به سوى رسول خدا صلى الله عليه و آله را داشت، فرزند و همسرش دامان او را مى‌گرفتند و مى‌گفتند: تو را به خدا قسم مى‌دهيم كه از نزد ما نروى و ما را بى‌كس نگذارى كه ما بعد از تو از بين خواهيم رفت. برخى از آنان مطيع اهل و عيال خود مى‌شدند و [نزد آنان‌] مى‌ماندند، ازاين‌رو خداوند آنان را از فرزندان و همسرانشان برحذر داشته، آنان را از پيروى آنها نهى فرموده است. (تفسير نورالثقلين، ج ٥، ص ٣٤٢، ح ٢٠)