وَ مَنْ يُهاجِرْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَجِدْ فِي الْأَرْضِ مُراغَماً كَثِيراً وَ سَعَةً وَ مَنْ يَخْرُجْ مِنْ بَيْتِهِ مُهاجِراً إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ‌ ... وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً.

نساء (٤) ١٠٠

١٨٣. خروج و هجرت از خانه مورد ترغيب خداوند نسبت به مسلمانان صدر اسلام:

وَ مَنْ يُهاجِرْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَجِدْ فِي الْأَرْضِ مُراغَماً كَثِيراً وَ سَعَةً وَ مَنْ يَخْرُجْ مِنْ بَيْتِهِ مُهاجِراً إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً.

نساء (٤) ١٠٠

نيز--) هجرت، هجرت از خانه‌

نيز--) سكونت، برج، قصر

خانه خدا

--) كعبه‌

خَبّاب بن ارَت‌

خَبّاب بن ارَت از قبيله بنى‌تميم، [١] از سابقان در اسلام، [٢] از بدريّون‌ [٣] و از فقراى صحابه بود. برخى‌ مفسّران آيه ٥٢ انعام (٦) را درباره ضعفاى صحابه، از جمله خباب دانسته‌اند كه چون اشراف قريش آنان را اطراف رسول خدا صلى الله عليه و آله ديدند به تحقيرشان پرداخته، از حضرت خواستند آنان را دفع كند تا شايد از او پيروى كنند. [٤] بنا به روايتى آيه ١١ حجرات (٤٩) پس‌ از آن نازل شد كه وفد بنى‌تميم، فقراى صحابه چون خباب را مورد تمسخر قرار داد كه با نزول اين آيه ايمان‌آورندگان از استهزاى يكديگر منع شدند. [٥] بنا به‌ نقل خباب آيه ٢٧ شورى (٤٢) درباره وى و ديگر فقراى صحابه نازل شد كه با ديدن اموال بنى‌نضير و بنى‌قريظه آرزوى داشتن آنها را نمودند كه خداوند نسبت به خطرهاى چنين اموالى هشدار داد. [٦] همچنين برخى مفسّران نزول آيه ٧٧ مريم (١٩) را

[١] . السّيرةالنبويه، ابن‌هشام، ج ١، ص ٢٥٤؛ ج ٢، ص ٦٨١؛ الاستيعاب، ج ٢، ص ٢١

[٢] . انساب‌الاشراف، ج ١، ص ٢٠٠؛ اسدالغابه، ج ٢، ص ١٤٧

[٣] . المغازى، ج ١، ص ١٥٥؛ الطبقات، ج ٣، ص ١٢٣

[٤] . جامع‌البيان، ج ٥، جزء ٧، ص ٢٦٢- ٢٦٣

[٥] . روح‌المعانى، ج ١٤، جزء ٢٦، ص ٢٢٩

[٦] . اسباب‌النّزول، واحدى، ص ٣١٥؛ معالم‌التنزيل، بغوى، ج ٤، ص ١١٣؛ روض‌الجنان، ج ١٧، ص ١٣١