ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٤٨ - مطلب دهم

« ك ، ل » كاف رمزى از كافى ( كفايت كننده ) لام لغو گوئى كفّار در افتراى دروغين بخدا .
« م ، ن » ميم مالكيّت مطلق خداوندى در روز قيامت كه مالكى جز او نيست و خداوند در آن روز مى فرمايد : ( « لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ » ) ( امروز مالكيّت از آن كيست ) سپس ارواح همهء انبياء و رسولان و حجّتهاى خداوندى مى گويند : ( « الله الْواحِدُ الْقَهَّارُ » ) مالكيّت مطلق از آن خداوند يگانه و پيروز مطلق است و خداوند جلّ جلاله مى فرمايد : ( الْيَوْمَ تُجْزى كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ لا ظُلْمَ الْيَوْمَ إِنَّ الله سَرِيعُ الْحِسابِ ) ( امروز هر كسى در برابر آنچه كه اندوخته است ، پاداش داده خواهد شد امروز ( بر هيچ كس ) ستمى نيست و قطعا خداوند حسابگر سريع است ) و نون رمزى از نعمت خداوندى براى مؤمنان و نقمت و عذاب او براى كفّار است .
« و ، ه » واو رمزى از واى بر كسى كه خدا را معصيت كند ، از عذاب روزى بزرگ . هاء از موهون و پست بودن معصيت كار در نزد خدا است .
« لا » لام و الف اين كه رمزى از لا إله إلَّا اللَّه است كه كلمهء اخلاص مى باشد و هيچ بنده اى اين كلمه را از روى اخلاص نگفت مگر اين كه بهشت براى او واجب شد .
« ى » يد اللَّه فوق خلقه باسطة بالرّزق ، سبحانه و تعالى عمّا يشركون