ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٩٩ - ارزشها بآن موقعيّتها كه در نظر ما انسانها بالا و پست جلوه مى نمايند ، وابسته نمى باشند

( إِنَّا نَحْنُ نُحْيِ الْمَوْتى وَنَكْتُبُ ما ) [١] .
( همهء اشياء را در امام آشكار حساب كرده‌ايم ) .
و همچنين همهء آياتى كه كلمهء تقدير در آنها آمده است اصل مزبور را اثبات مى نمايد مانند : ( وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْناه كِتاباً ) [٢] ( و هر چيز را در كتاب لوح احصأ ( محاسبه ) نموديم .
( الَّذِي لَه مُلْكُ السَّماواتِ وَالأَرْضِ ) [٣] ( و همه چيز را آفريد و آنها را با تقدير مخصوص بخود مقدّر فرمود ) ( وَكُلُّ شَيْءٍ عِنْدَه بِمِقْدارٍ ) [٤] ( و هر چيزى در نزد خداوند متعال با اندازهء معيّنى منظور شده است . ) بهمين جهت :
< شعر > جهان چون خطَّ و خال و چشم و ابروست كه هر چيزش بجاى خويش نيكو است اگر يك ذرّه را برگيرى از جاى خلل يابد همه عالم سراپاى < / شعر > بنا بر اصل فوق ، بايد بدانيم كه ارزيابى واقعيّات در عالم هستى ، بر مبناى ملاكها و ارزشهايى كه ما انسانها آنها را تعيين و مقرّر مى كنيم نمى باشد و بقول فريد الدّين عطَّار :
< شعر > كس نمى داند در اين بحر عميق سنگريزه قرب دارد يا عقيق < / شعر >

[١] . يس آيهء ١٢ .
[٢] . النّبا آيهء ٢٩ .
[٣] . الفرقان آيهء ٢ .
[٤] . الرّعد آيهء ٨ .