ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٧٩ - تبصره

( وَإِلَى الله الْمَصِيرُ ) [١] ( و بسوى خدا است پايان سرنوشت ) ( وَلِلَّه مُلْكُ السَّماواتِ وَالأَرْضِ وَما بَيْنَهُما وَإِلَيْه الْمَصِيرُ ) [٢] ( و از آن خدا است ملك آسمانها و زمين و آنچه كه در ميان آنهاست و بسوى اوست پايان سرنوشت ) .
تبصره - از همهء آن آياتى كه مالكيّت مطلقهء عالم وجود را به خدا نسبت داده است ، همين معنى ( رجوع مطلق همهء موجودات بسوى او ) بخوبى استفاده مى شود .
بعضى از آياتى كه مصير را بسوى خداوند بيان نموده است ، بطور مستقيم در مورد انسانها است ، ولى مى دانيم كه ملاك مالكيّت مطلقهء خداوندى شامل همهء موجودات است . همچنين آياتى متعدّد در قرآن وجود دارد كه با مادّهء رجوع به حضور خداوندى را پايان سرنوشتها مطرح مى نمايد . مانند : ( وَلِلَّه ما فِي السَّماواتِ وَما فِي الأَرْضِ وَإِلَى الله تُرْجَعُ الأُمُورُ ) [٣] ( و از آن خداوندى است آنچه كه در آسمانهاست و آنچه كه در زمينها است و همهء امور بسوى خدا رجوع مى كند ) ( الله يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُه ثُمَّ إِلَيْه تُرْجَعُونَ ) [٤] ( خداوند آفرينش خلق را آغاز مى كند ، سپس آنرا بر مى گرداند سپس بسوى او بر مى گرديد ) مسألهء بسيار با اهمّيّتى كه در اين مبحث وجود دارد اينست كه با آغاز قيامت كه مقدّمهء ابديّت است ، وضع فيزيكى جهان خلقت دگرگون مى شود

[١] . آل عمران آيهء ٢٨ و فاطر آيهء ١٨ و النّور آيهء ٤٢ و التّغابن آيهء ٣ و الممتحنة آيهء ٤ و الشّورى آيهء ١٥ و غافر آيهء ٣ .
[٢] . المائده آيهء ١٨ .
[٣] . آل عمران آيهء ١٠٩ و الحديد آيهء ٥ .
[٤] . الرّوم آيهء ١١ .