ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٣٠ - ١ - تكبّر و نخوت و بيمارى خود بزرگ بينى يكى از مختصّات هوى پرستى و امام خويشتن بودن است

نشان دهنده و توجيه كننده بسوى آن را امام ، پيشوا ، پيشرو ، مربّى ، رهبر و غير ذلك تلقّى مى نمايد ] خود را با قبول پيروى از رهنما در آن حركت صعودى قرار بدهد . وقيحترين پديده اى كه محصول هوىپرستى است ، بر هم زدن همهء ارزشها و عظمتها و ضرورتها و دگرگون كردن همهء واقعيّات و ضوابط و اصول است كه مخالف « هوى » بوده باشد در اينجا لازم است كه مختصّات و نتائج من محورى با هويّت خود طبيعى محض را كه عامل حركتش در زندگى فقط هواى نفس است ، مورد مطالعه قرار بدهيم : يعنى بايستى براى شناخت مختصّات و نتايج من محورى مزبور كه انسان را امام خويشتن مى نمايد ، مختصّات و نتايج هواى نفس را مورد مطالعهء دقيق قرار بدهيم :
١ - تكبّر و نخوت و بيمارى خود بزرگ بينى يكى از مختصّات هوى پرستى و امام خويشتن بودن است انسانهاى « من محور » كه در زندگى فقط با عامل « هوى » حركت مى كنند ، نمى توانند از اين بيمارى نجات پيدا كنند .
( أَ فَكُلَّما جاءَكُمْ رَسُولٌ بِما لا تَهْوى أَنْفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ ) [١] ( آيا هر موقعى كه رسولى چيزى را بياورد كه نفسهاى شما آنرا نخواهد تكبّر مى ورزيد . ) يعنى هوى پرستى شما موجب استكبار و نخوتى مى شود كه شما را از پذيرش حقايق باز مى دارد . اين يك قاعده اى كاملا بديهى است كه ملاك واقعيّتها و حقايق و بايستگىها و شايستگىها ما فوق « من » با هويّت خود طبيعى محض است ، لذا مقاومت و لجاجت در برابر امور مزبوره كه معلول عدم تسليم به چيزى « جز خود طبيعى » است ، براى اين مستكبران و خود بزرگ بينان و فرعون -

[١] . البقرة ٨٧ .