الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٤٩ - احتجاج امام على بن موسى الرضا ع بر بنى هاشم در فضيلت خود در حضور مامون

همه آن از خالق صانع ممتنع و موضوع است و حركت و سكون بىشايبهء چرا و چون بر حضرت بيچون جارى و سارى نيست ، چگونه اجراى چيزى بر حضرت مهيمن عزيز جايز و عيان تواند بود كه قادر معبود اجراى آن خود به خلقان نمود باو اعاده در ذات فايض البركات نمايد آنچه كه ايزد تبارك و تعالى ابتداء در ايجاد آن چيز در أوّل فرمايد و اگر حال بدين منوال باشد هر آينه ذات او متفاوت و كنه او جارى در حركت آيد .
و ممتنع از معنى أزليّت گردد و امّا چون از جهت حضرت بارى سبحانه و تعالى معنى غير بارى مبروء موجود و امام عالم بحقيقت بهم رسيد هر آينه بايد كه حقايق أسماى مهيّات ازو پرسيد زيرا كه نقصان ظاهر و عيان بر ذات حضرت مهيمن منّان واقع بلكه لازم گردد و هر محلّ حضرت عزّ و جلّ ممتنع از حدوث در مكان و محلّ نبود .
پس در اين وقت و محلّ حضرت ايزد لم يزل مستحقّ معنى أزل نگردد و چگونه تواند بود آنكه امتناع قبول از انشاء غير خود نتواند نمود آن كس ايجاد و انشاء أشياء خلق هر كس تواند نمود و هر گاه حال حضرت * ( لا إِله إِلَّا الله ) * چنين بود هر آينه بيقين بر ذات صانع ربّ العالمين آيهء مصنوع قايم گردد و بعد از آنكه مدلول عليه بود دليل شود .
بناء عليه قول او را در محال أفعال و أعمال حجّت نماند و مسأله را جواب صواب از حضرت ايزد وهّاب در آن وقت ممكن و ميسّر نيست و أصلا در معنى الله هيچ نوع تعظيم و در انكار و بدى او از أمر حقّ ضيم نخواهد بود و از او اخبار نتوان داد مگر بامتناع أزلى و ابتداء در ميان حقيقت صفات ذات او نفرمايد مگر از جهة آن چيزى كه خواهد مبدء از براى آن شده ابتداء فرمايد لا اله الَّا الله العلىّ