الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ١٦٦ - ذكر بيان احتجاج حضرت امام الأتقياء أبى الحسن الرّضا سلام الله تعالى بر جميع برايا در بيان آنچه متعلَّق است به امامت

مانع از حريم الله است .
امام مطهّر از ذنوب و مبرّا از تمامى عيوب و مخصوص بعلم و موسوم به حلم و موصوف بجود و كرم و نظام امور دين و وسيلهء عزّت مسلمين و باعث خشم منافقين و محلّ بوار كافرين است .
امام واحد است كه دنيا در زمان او متدانى و متكافى او بهيچ أحد نتواند نمود و مشابه و مانند او پيدا نتواند فرمود و هيچ عادل بعدل أنام و يافتن مثل او و پيدا كردن نظير و بدل آن پسنديدهء حضرت عزّ و جلّ در هيچ وقت و محلّ محتمل نيست .
و امام عادل بحكم عزّ و جلّ مخصوص بعقل كامل است و همگى و تمامى اين صفت كامله و نعوت پسنديده در امام بغير سؤال و طلب او را ايزد علَّام ، و بدون اكتساب از فضلاى أنام از متفضّل وهّاب بايشان اختصاص يافت .
پس كيست آنكه بحقيقت معرفت امام تواند رسيد و أحوال او را كما ينبغى و يليق از روى علم و تحقيق تواند يافت و يا آنكه أحدى را امكان اختيار آن بود امامت ، هيهات ، هيهات عقول عقلا گم و حيران و علوم فضلا در تيه بيداء حيرت سرگردان ألباب أولو الالباب در آن باب حاير و قاصر و عيون أولو الأبصار در شأن آن أصحاب و اله و متحسّر بلكه عظماء در نزد بزرگى آن أعيان متصاغر و حكماء دانا متحيّر و حلما متقاصر دانستهء خطبا در ذكر و بيان صفات آن برگزيدگان ايزد متعال لال و متحاصر است از وصف يك شأن از شأن عالى شأن آن أوصياى رسول آخر الزّمان عقلاء جهّال و شعراى فصحا ذى كلال و ادباء عرفاء عاجز از مقال و بلغاى عرب العربا از بيان يك فضيلت از فضايل امام أبكم و لالست .