الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٧٩ - احتجاج امام على بن موسى الرضا ع بر حسين بن خالد مروى در صورت خلق آدم و علم و سمع و بصر خدا

و الله بخداى عالم قسم است كه رسول صلَّى الله عليه و آله و سلَّم چنين نگفت بلكه آنچه سيّد المرسلين بيان فرمود چنين بود كه حضرت ايزد معبود در هر ثلث آخر شب در ليالى جمعه از أوّل شب تا آخر شب فرشته بآسمان - دنيا ميفرستد و او را أمر بندا مينمايد بدين وجه كه آيا هيچ سايلى هست كه آنچه خواهد سؤال كند تا او را باعطاى آن سرافراز گردانيم و آيا هيچ تائب هست كه ندامت و رجعت بحضرت ربّ العزّت نمايد تا توبهء او را بپذيريم و او را بآن وزر و خطايا نگيريم آيا هيچ مستغفرى هست كه طلب مغفرت و رحمت كند تا او را بيامرزيم .
اى طالب خير روى بعمل نيكو آرا واى طالب شرّ در طلب آن سعى كمتر كن كه موجب نقصان و ضرر بلكه سبب سكنى و موطن سقر است آن فرشته ايزد منّان پيوسته ندا ميكنند تا آنكه فجر طلوع كند و بعد از طلوع فجر معاودت به محلّ مستقرّ خود نمايد از ملكوت سماء و از آن مكان و مأواى .
اى فلان پدر بزرگوارم اين حديث از جدّ عاليمقدارم روايت كند و جدّم از آباى كرام عظامم و آن أعيان از رسول ايزد علَّام عليهم الصّلوة و السّلام .
و از محمّد بن سنان منقول و مرويست كه من از حضرت أبى الحسن الرّضا سؤال نمودم كه آيا خداى تعالى و تقدّس قبل از ايجاد و خلق خلايق عالم و عارف بحقايق نفس أقدس خود بود يا نه ؟
آن حضرت ( ع ) فرمود كه : نعم گفتم : آيا مىشنيد و ميديد ؟
امام الأنام عليه السّلام گفت : محتاج بآنها نبود زيرا كسى نبود كه سؤال از حضرت معبود و طلب شيء از واجب الوجود نمايد او بود و نفس او و