الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٣٣٧ - ايضا توقيع ديگر از جواب نامه و مسائل حميرى ره

سؤال : از مردى كه وقف ضياع و دابّهء خود كند و شخص معيّن را وكيل و متولَّى وقف گرداند و شاهد بر آن أمر بگيرد بعد از آن وكيل متولَّى گردد ، يا وضع او متغيّر و حال صلاح و سدادش نوع ديگر شود و متولَّى وقف غير او گردد آيا جايز است كه همين شاهد گواه شود براى اين شخص كه الحال قايم مقام وكيل أوّل شده بود گاهى كه أصل براى يك كس باشد يا جايز نيست ؟
جواب : بغير شهادت جايز نيست زيرا كه اين شهادت براى مالكست نه از براى وكيل و حال آنكه حضرت ايزد متعال أمر باداى شهادت بر منهج حقّ و صواب نمود چنان كه در قرآن لازم الاذعان ميفرمايد كه : * ( أَقِيمُوا الشَّهادَةَ لِلَّه ) * .
سؤال : از نماز دو ركعت آخر چهار ركعتيها و آخر سه ركعتى كه در دو ركعت أخيره چهار ركعتى و يك ركعت آخر سه ركعتى روايات بسيارست .
بعضى از أصحاب روايت كردند كه اگر مصلَّى الحمد تنها در آخر دو ركعت چهار ركعتيهاى فرايض و در يك ركعت آخر سه ركعتى شام تلاوت كند أفضل است .
و بعضى روايت كردند كه تسبيح سبحان الله و الحمد لله و لا آله الَّا الله و الله اكبر گفتن أفضل است چون روايات مختلف است أفضل كدام تا ما به آن عمل نمائيم ؟
جواب : تسبيح نسخ قرائت امّ الكتاب در دو ركعت آخر نمازهاى چهار ركعتى نمود و نسخ قرائت تسبيح قول امام الهادى العالم علىّ الهادى صلَّى الله عليه و آله و سلَّم است زيرا كه آن امام الأعلم عليه السّلام فرمود كه :
هر نمازى كه در او قرائت نباشد يعنى تلاوت الحمد در او نباشد آن از شيوهء