الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ١٨١ - ذكر بيان احتجاج حضرت امام الأتقياء أبى الحسن الرّضا سلام الله تعالى بر جميع برايا در بيان آنچه متعلَّق است به امامت

بلرزه و رعشه درآمد باقبال و سعادت فرمود كه : سبحان الله عمّا يقول الظَّالمون الكافرون . منزّه و مقدّس خداى تعالى و تقدّس از آنچه ظالمان كافران در حقّ او بيان كنند .
آنگاه هادى خلق الله روى بمن آورده گفت : آيا على در ميان خورندگان أكل و در ميان آشامندگان شارب و در ميان ناكحان ناكح و در ميان محدّثان و حكايتكنندگان محدّث نبوده بلكه آن حضرت ( ع ) بعد از بندگى و طاعت حضرت فالق الاصباح مرتكب بأكثر مباح مىشد مع هذا نماز و بندگى مهيمن كارساز * ( بَيْنَ يَدَيِ الله ) * بغايت ذليل ذلَّت و خضوع و تضرّع و خشوع بجاى مىآورد و هميشه انابت و رجعت بحضرت ربّ العزّت مىنمود .
پس اگر كسى كه صفت او چنين و شغل و فعل او اين باشد خداى تعالى بود بناء عليه هر أحدى از شما بواسطهء مشاركت او با على عليه السّلام در آن صفات دالَّه بر حدوث و احتياج بايد هر أحدى از شما كه موصوف و منعوت بآن باشد هر آينه خداى باشند .
آن مرد گفت : يا بن رسول الله صلَّى الله عليه و آله و سلَّم جماعت غلات را زعم و گمان چنانست كه چون على عليه السّلام از قبل نفس خود بغير استعانت كس معجزات ظاهر نمود كه جز خداى تعالى و تقدّس هيچ كس را قدرت و دسترسى مثل آن نيست همان دليل بيّن أولى برهان مبين جلى بر الوهيّت أمير المؤمنين على عليه السّلام است .
بلكه آن حضرت عليه السّلام بر آن جماعت ظاهر گردانيد تا صفات حدوث و احتياج كه لازمهء محدثين محتاجين عجز و قصور است آيات و معجزات كه آن