الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٣٣٨ - ايضا توقيع ديگر از جواب نامه و مسائل حميرى ره

نماز و طاعت بيرون است مگر آنكه مصلَّى عليل يا كثير السّهو در قرائت باشد و به واسطهء همين پيوسته از بطلان نماز و عبادت حضرت رحيم الرّحمن ترسد در اين صورت او را رسد كه تلاوت الحمد نكند .
سؤال نمود كه در نزد ما مشهور است كه ربّ الجوز از براى وجع حلق و گرفتگى آواز نافع است و طريق استعمال آن آنچه در ميان مردمان اشتهار دارد آنست كه جوز تازه را پيش از آنكه خوب بندد آن را ميگيرند و خوب نرم ميكوبند و آب آن را مىافشرند و صاف ميكنند و چندان ميجوشانند كه بنصف آيد و خوب مطبوخ گردد ، بعد از آن از بالاى آتش فروز آورده يك شبانه‌روز نگاه ميدارند ، بعد از آن شش رطل آن را يك رطل عسل مىاندازند و در بالاى آتش نرم جوش ميدهند و كف آن را ميگيرند و نوشادر و شبّ يمانى از هر يك نيم مثقال خوب مىسايند و آب در آن مىاندازند و يك درم زعفران مسحوق در آن انداخته جوش دهند تا بكف آيد .
بعد از آن كف را بگيرند و بپزند تا مثل عسل بقوام آيد و ثخين گردد پس از آن از آتش فروز مىآرند و سرد ميگردانند و از آن مىآشامند آيا شرب آن جايز است يا نه ؟
جواب : فرمود كه اگر بسيار آن مزاج انسان را متغيّر گرداند تا به حدّ سكر آن رساند پس قليل و كثير آن حرامست و اگر مسكر نباشد بىشبهه شرب آن حلال باشد .
سؤال : مردى را حاجت پيش آيد و در عمل آن و تركش متحيّر بود كه آن را معمول گرداند يا ترك كند بعد از آن دو خاتم بگيرد بر يكى از آن بنويسد كه نعم افعل و بر ديگرى نويسد كه لا تفعل و چند مرتبه بهمين نوع استخاره