الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٣٧٣

جماعت شيعهء أئمّة البريّه عليهم السّلام و التّحيّة تقيّه لازم است كه مودّت و ولايت ايشان را بر نواصب و معاندين بحكم أرحم الرّاحمين پوشيده و پنهان مىدارند حتّى أسامى أئمّة البريّه را پنهان از مردمان ميداشتند .
زيرا كه : آن برگزيدگان حضرت خالق الانس و الجانّ را بواسطهء كمال فضل و علم و معرفت بحضرت ايزد منّان چنان بود كه عقول أرباب ذوى العقول حيران در آن بودند و پيوسته معاندين بجهت علم و كمال و فضل و حال ايشان كمال عداوت و دشمنى بآن أعيان داشتند و در پى قتل ايشان بودند چنان كه تمامى آن أعيان بشهادت رسيدند .
و آنكه جاهل اين مرتبت مرتّب أئمّة البريّه باشد و يا خود را جاهل و عامى داند و حال آنكه آن را بيند اگر گويد تعظيم غير فرقهء شيعه مر أئمّة البريّه را نه بواسطهء آن چيزهاست كه شما آن را بسيار بسيار معظَّم و مفخّم ميدانيد بلكه آن را معجزات برون از عادت و خارج از طبيعت مىشماريد چنان است .
بلكه چون آن قوم رسول بيچون و عترت طاهرهء نبىّ آخر الزّماناند و هر كه تعظيم و تبجيل نبىّ جليل نمايد لابد و ناچار است كه آن كس عترت و أهل بيت رسول ايزد تعالى را معظَّم و مكرّم و أفضل و أعلم داند آن جماعت را از ساير امم .
و هر گاه با او از حضرت رسول الله صلَّى الله عليه و آله و سلَّم بآن صفات كامله قرابت و زهد و مهاجرت از دنيا و عفّت و علم و موجود باشد هر آينه اجلال و اكرام او زياده ميگردد زيرا كه زيادتى سيّئات و أموال وسيلهء زيادتى جاه و مال است .
و جواب از اين شبهه ضعيفه آنست كه أئمّهء ما عليهم السّلام البتّه در