الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٣٠٨ - توقيع شريف به محمد بن عثمان العمرى ( رضي الله عنه ) در جواب مسائل محمد بن جعفر اسدى

آن حضرت جواب داد بيقين هر كه بر ما ظلم كرد او از جملهء ظالمين ماست و خداى ربّ العزّت بر او لعنت نمود كه : * ( أَلا لَعْنَةُ الله عَلَى الظَّالِمِينَ ) * .
و امّا آنچه سؤال از أمر مولود نمودم كه : بعد از آنكه او را ختنه كردند غلفهء آن روئيده و بحالت اوّلى رجعت نموده .
آن حضرت جواب دادند كرّة بعد اخرى ختنه او واجب است زيرا كه زمين از بول غير مختون تا چهل صباح با ناله و آه پناه بحضرت آله برد .
و امّا آنچه سؤال در أمر مصلَّى كه نماز گذارد و در برابر او آتش افروخته يا صورت يا چراغ باشد كه آيا نماز در آن حال جايز و قبول حضرت ذو الجلال است چه مردمان قبل از شما اختلاف در آن كردند .
آن ولىّ ايزد وهّاب در جواب فرمودند كه : جايز است اگر مصلَّى از أولاد عبدهء أصنام و پرستندگان نيران نباشد كه نماز گذارد و آتش و صورت و سراج وهّاج در پيش روى او باشد ليكن اگر مصلَّى از أولاد عبدهء أوثان و نيران بود او را در مقابلهء أوثان و نيران نماز جايز و عيان در شريعت پيغمبر آخر الزّمان بىشبهه و گمان نبود .
و امّا آنچه سؤال كردم در أمر ضياع كه در ناحيهء ما بود آيا جايز است كه كسى قيام بعمارت آن مقام نمايد و بعد از خراج ضروريّات آنچه فاضل آيد از دخل آن را در همان ناحيه صرف كند به واسطهء تحصيل أجر اخروى و تقرّب بسوى شما .
در جواب فرمود كه : هيچ أحدى را تصرّف در مال غير بدون اذن صاحب مال جايز و روا نيست فكيف احداث شىء در مال مردمان بغير رخصت ايشان جايز و موافق شرع أقدس رسول مقدّس بود .