توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٦٢ - امثله و شواهد آن
و لهذا جعل السكاكى التخصيص بشئ دون شئ مشتركا بين قصر الافراد و القصر الذى سماه المصنف قصر تعيين و جعل التخصيص بشئ مكان شئ قصر قلب.
ترجمه
مصنف گويد:
مخاطب بقسم اول از دو قسم هركدام از قصر موصوف بر صفت و قصر صفت بر موصوف كسى است كه اعتقاد شركت دارد و قصر را در چنين فرضى، قصر افراد خوانند زيرا بواسطهاش شركت را قطع مىكنند.
و مخاطب بقسم دوم از دو قسم هريك كسى است كه اعتقاد عكس را دارد و قصر را در چنين صورتى قصر قلب مىخوانند زيرا بواسطه قصر حكم مخاطب را قلب مىنمايند.
و يا آنكه مخاطب دو شيئ نزدش مساوى است كه در اينفرض قصر را قصر تعيين نامند.
شارح گويد:
مقصود اين است كه مخاطب بقسم اول از دو قسم هركدام از قصر موصوف بر صفت و قصر صفت بر موصوف كسى است كه اعتقاد اشتراك را داشته باشد.
و مراد مصنف از [الاوّل] تخصيص بشيئى دون شيئ ديگر مىباشد و مقصود از اعتقاد مخاطب بشركت شركت دو صفت در موصوف واحد در قصر موصوف بر صفت و شركت دو موصوف در صفت واحده است در قصر صفت بر موصوف بنابراين مخاطب بقول ما كه مىگوئيم: ما زيد الّا كاتب.
كسى است كه معتقد است زيد بشعر و كتابت متصف است و مخاطب