توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٠١ - احوال متعلقات فعل

كه بحسب قرائنى كه دلالت بر تعيّن مفعول دارند بايد آن را تقدير گرفت لذا اگر قرائن عام بوده آن را عام و در صورت خاص بودن قرائن آن را خاص تقدير بايد كرد و چون تقدير مفعول واجبست متعين استكه بگوئيم قطعا مفعول مقصود و از لفظ مراد بوده منتهى در لفظ حذف شده و حذفش بخاطر غرضى مى‌باشد از اينرو مصنف اشاره بتفصيل غرض مزبور نموده و گفته است:

شرح فارسى:

توضيح‌

قوله: السكاكى ذكر فى بحث افادة اللام الخ: سكّاكى دو مطلب ايراد نموده:

الف: مطلبى را در مبحث افاده الف و لام نسبت به استغراق ايراد كرده و آن همان استكه گفته:

اذا كان المقام خطابيّا الخ.

ب: مطلبى را در مبحث حذف مفعول آورده و آن عبارت ذيلست:

انه قد يكون القصد الى نفس الفعل الخ.

و آنچه با مقام بحث ما در اينجا مناسب و مرتبط است مطلب دوّم مى‌باشد منتهى در آخر اين مطلب چون سكاكى گفته است افاده مبالغه بطريقى است كه ذكر شد و مرادش از [طريق مذكور] طريقى است كه در مبحث افاده الف و لام نسبت باستغراق ايراد كرده از اينرو شارح براى اينكه اشاره داشتن طريق مذكور به آنچه در مبحث اول ذكر شده را تصحيح نمايد مطلب اول را نيز در اينجا نقل كرد تا سند براى صحّت مدّعايش باشد.