توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٩٢ - احوال متعلقات فعل

پس ايندو فعل با اينكه متعدى هستند بمنزله لازم قرار داده شده و مع ذلك مطلق علم را كنايه از علمى كه بمعلوم مخصوصى تعلق گرفته نياورده‌ايم.

سپس شارح گويد:

مصنف مثال قسم دوم را از اين جهت مقدم بر قسم اول نمود كه اين قسم باعتبار كثرت وقوعش در تراكيب و عبارات داراى اهميت بيشترى است لذا بحال آن اهتمال و همت زائدى تعلق مى‌گيرد.

شرح فارسى:

توضيح‌

مصنف در اين باب سه مطلب را بيان مى‌كند:

١- نكات و جهات حذف مفعول‌به.

٢- اغراضى كه بر تقديم مفعول‌به نسبت بفعل مترتب است.

٣- نكات و جهاتى كه در تقديم برخى از معمولات فعل نسبت به بعضى ديگر مى‌باشد.

قوله: ذكر فى هذا الباب تفصيل بعض من ذلك: مشاراليه [ذلك‌] كثيرا من الاعتبارات مى‌باشد.

قوله: لاختصاصه: يعنى اختصاص ذلك البعض.

قوله: بمزيد بحث: يعنى نه بحثى زائد بر بحث سابق.

قوله: و مهّد لذلك: يعنى و قدّم المصنف لذلك البعض.

قوله: الفعل مع المعفول به: مقصود از [مفعول‌] مفعول‌به مى‌باشد چه آنكه هرگاه لفظ مفعول را بدون قيد بياورند منصرف بمفعول‌به مى‌باشد مضافا به اينكه در اينجا عبارت شارح كه بعدا گفته است: