توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٧٧ - مؤخر و مقدم آوردن مسند در كلام

تجاوز نكرده و به اتصاف به [كون الدين لى‌] نمى‌رسد و نيز (دينى) مقصور و محصور است بر اتصاف به [كون الدين لى‌] و از آن گذشته و به اتّصاف به [كون الدين لكم‌] نمى‌رسد.

و نظير قصر مزبور يعنى قصر موصوف بر صفت در باب ظرف ميباشد آنچه را كه صاحب مفتاح در ذيل فرموده حقتعالى يعنى: انّ حسابهم الّا على ربّى‌ آورده، وى گفته است:

[ حسابهم‌] مقصور است بر اتصاف به [على ربّى‌] و از آن تجاوز نكرده و به اتصاف به [علىّ‌] نرسيده است.

سپس شارح مى‌گويد:

جميع اين امثله از قبيل قصر موصوف بر صفت بوده نه عكس آن كه قصر صفت بر موصوف باشد چنانچه برخى اينطور توهّم كرده‌اند، و بهر تقدير بخاطر همين امر كه تقديم مسند بر مسنداليه مفيد تخصيص است ظرف كه مسند است بر مسنداليه در فرموده حقتعالى يعنى [لا ريب فيه‌] مقدم نشده و لا فيه ريب نفرموده تا تقديم مسند بر مسنداليه افاده ثبوت ريب در ساير كتب آسمانى را ننمايد.

البته اين تقرير مبنى بر آنست كه عدم ريب اختصاص بقرآن شريف داشته باشد.

و اينكه مصنف گفت [در ساير كتب آسمانى‌] جهتش آن استكه آنچه در مقابل قرآن ملاحظه و اعتبار مى‌شود بقيه كتب سماوى مى‌باشد همان طورى كه معتبر در قبال خمور جنت، خمور دنيا است نه مطلق مشروبات و غير مشروبات.