توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٧٥ - مؤخر و مقدم آوردن مسند در كلام

تقديمه عليه‌ ( ثبوت الريب فى سائر كتب اللّه تعالى) بناء على اختصاص عدم الريب بالقرآن.

و انما قال فى سائر كتب اللّه تعالى لانه المعتبر فى مقابلة القرآن كما ان المعتبر فى مقابلة خمور الجنة هى خمور الدنيا لا مطلق المشروبات و غيرها.

ترجمه‌

مؤخر و مقدم آوردن مسند در كلام‌

مصنف گويد:

و اما تأخير مسند، پس بخاطر آنست كه ذكر مسنداليه همانطورى كه گذشت مهمتر از مسند مى‌باشد.

و اما تقديم مسند، پس بجهت اختصاص دادنش بمسنداليه مى باشد مانند: لا فيها غول.

يعنى بخلاف خمور و شرابهاى دنيا و از همين جهت است كه در مثال [لا ريب فيه‌] ظرف مقدم نشده تا افاده ثبوت ريب در سائر كتب حقتعالى را ننمايد.

شارح گويد:

ضمير در [تأخيره‌] به مسند راجع است و محلّ بيان اهم بودن ذكر مسنداليه از مسند كه مصنف با [كما مرّ] بآن اشاره كرده بحث تقديم مسند اليه مى‌باشد و ضمير در [تقديمه‌] نيز بمسند عود مى‌كند.

و سپس در ذيل [فلتخصيصه بالمسند اليه‌] مى‌گويد:

يعنى مسنداليه را مقصود در مسند مى‌نمائيم چنانچه تحقيق آن را در مسئله ضمير فصل نموديم چه آنكه معناى كلام ما كه مى‌گوئيم: تميمى انا،