تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٨ - تفسير بدترين بارى كه بر دوش مىكشند!
مىگردد چه اينكه بدن به هنگام تحمل درد و رنج، نحيف و ضعيف شده، طراوت و رطوبت خود را از دست مىدهد و كبود به نظر مىرسد.
بعضى نيز اين كلمه را به معنى" نابينا" تفسير كردهاند، زيرا گاه مىشود كه افراد كبود چشم، ضعف بينايى فوق العادهاى دارند كه معمولا توأم با بور بودن تمام موهاى بدن آنها است، اما آنچه در تفسير بالا ذكر كرديم شايد از همه بهتر باشد.
اين آهسته گفتن آنها يا بخاطر رعب و وحشت شديدى است كه از مشاهده صحنه قيامت به آنها دست مىدهد و يا بر اثر شدت ضعف و ناتوانى است.
بعضى از مفسران نيز احتمال دادهاند كه اين جمله اشاره به توقف آنها در دنيا بوده باشد كه آخرت و حوادث وحشتناكش به منزله چند روز كوتاه به حساب مىآيد.
[١] از نظر ادبيات عرب چون" عشر" در اينجا به صورت مذكر آمده است حتما مضاف اليه آن" ليال" كه مؤنث است بايد باشد اما اگر مضاف اليه آن ايام بود مىبايست گفته شود" عشرة" ولى از بعضى از ادباء عرب چنين نقل شده كه هنگامى كه عدد به صورت تنها ذكر شود و تمييز آن حذف گردد ديگر قاعده سابق اجرا نمىشود بنا بر اين عشر در اينجا اشاره به ده روز است.