تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٨ - تفسير منطق گيرا و كوبنده ابراهيم (ع)

نشده، به اين دليل از من پيروى كن و سخن مرا بشنو (يا أَبَتِ إِنِّي قَدْ جاءَنِي مِنَ الْعِلْمِ ما لَمْ يَأْتِكَ فَاتَّبِعْنِي‌).

" از من پيروى كن تا تو را به راه راست هدايت كنم" (أَهْدِكَ صِراطاً سَوِيًّا).

من از طريق وحى الهى آگاهى فراوانى پيدا كرده‌ام و با اطمينان مى‌توانم بگويم كه راه خطا نخواهم پيمود و تو را به راه خطا هرگز دعوت نمى‌كنم، من خواهان خوشبختى و سعادت توام از من بپذير تا رستگار شوى، و با طى اين صراط مستقيم به منزل مقصود برسى.

البته پيدا است كه منظور از عبادت در اينجا عبادت به معنى سجده كردن و نماز و روزه براى شيطان بجا آوردن نيست، بلكه به معنى اطاعت و پيروى فرمان است كه اين خود يك نوع از عبادت محسوب مى‌شود.

معنى عبادت و پرستش آن قدر وسيع است كه حتى گوش دادن به سخن كسى به قصد عمل كردن به آن را نيز شامل مى‌گردد و نيز قانون كسى را به رسميت شناختن يك نوع عبادت و پرستش او محسوب مى‌شود.

از پيامبر ص چنين نقل شده:

من اصغى الى ناطق فقد عبده، فان كان الناطق عن اللَّه عز و جل فقد عبد اللَّه و ان كان الناطق عن ابليس فقد عبد ابليس!:

" كسى كه به سخن سخنگويى گوش فرا دهد (گوش دادن از روى تسليم و رضا) او را پرستش كرده، اگر اين سخنگو از سوى خدا سخن مى‌گويد خدا را پرستيده است، و اگر از سوى ابليس سخن مى‌گويد ابليس را عبادت‌