تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨٨ - ٤- درس سرنوشتساز

آن عذاب الهى فرا مى‌رسد- آنها را ترك نگويد، به همين دليل يونس به خاطر اين عجله، به عنوان يك ترك اولى، از ناحيه خداوند مورد مؤاخذه قرار گرفت.

اين همان چيزى است كه در داستان آدم نيز اشاره كرده‌ايم كه گناه مطلق نيست بلكه گناه نسبى، و يا به تعبير ديگر مصداق" حسنات الأبرار سيئات المقربين" است (براى توضيح بيشتر به جلد ششم تفسير نمونه صفحه ١٢٢ به بعد مراجعه فرمائيد).

٤- درس سرنوشت‌ساز

جمله پر معنى" كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ‌" نشان مى‌دهد آنچه بر سر يونس آمد از گرفتارى و نجات يك حكم خصوصى نبود بلكه با حفظ سلسله مراتب، جنبه عمومى و همگانى دارد.

بسيارى از حوادث غم‌انگيز و گرفتاريهاى سخت و مصيبت‌بار مولود گناهان ما است، تازيانه‌هايى است براى بيدار شدن ارواح خفته، و يا كوره‌اى است براى تصفيه فلز جان آدمى، هر گاه انسان در اين موقع به همان سه نكته‌اى كه" يونس" توجه كرد توجه پيدا كند نجات و رهايى حتمى خواهد بود:

١- توجه به حقيقت توحيد و اينكه هيچ معبود و هيچ تكيه‌گاهى جز" اللَّه" نيست.

٢- پاك شمردن و تنزيه خدا از هر عيب و نقص و ظلم و ستم، و هر گونه گمان سوء در باره ذات پاك او.

٣- اعتراف به گناه و تقصير خويش.

شاهد اين سخن، حديثى است كه در" در المنثور" از پيامبر اسلام ص نقل شده است كه فرمود:" يكى از نامهاى خدا كه هر كس او را با آن بخواند به اجابت مى‌رسد، و هر گاه با آن چيزى را طلب كند به او مى‌دهد، دعاى" يونس" است.