تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧٤ - تفسير بادها در فرمان سليمان
و خلاصه اين چه نيروى مرموزى بود كه به او امكان يك چنين حركت سريعى را در آن عصر و زمان مىداد؟ [١] اينها مسائلى است كه جزئيات آن بر ما روشن نيست، همين اندازه مىدانيم كه اين يك موهبت الهى و خارق عادت بود كه در اختيار اين پيامبر بزرگ گذارده شده بود، و ما از جزئيات آن آگاه نيستيم، و چه بسيار است مسائلى كه ما از وجود اجماليش با خبريم، ولى از شرح و تفصيلش بىخبر، معلومات ما در برابر مجهولاتمان همچون قطرهاى در برابر اقيانوسى بزرگ است، و يا همچون ذره غبارى در برابر يك كوه عظيم.
خلاصه از نظر بينش يك انسان خداپرست و موحد هيچ چيز در برابر قدرت خداوند مشكل و غير ممكن نيست، او بر همه چيز قادر و به همه چيز عالم است.
البته پيرامون اين بخش از زندگى سليمان مانند بخشهاى ديگر زندگى شگفتانگيز او افسانههاى دروغين، يا مشكوك بسيار نوشتهاند كه هرگز مورد قبول ما نيست، ما تنها به همان مقدار كه قرآن در اينجا بيان كرده اكتفاء مىكنيم.
ذكر اين نكته نيز لازم است كه بعضى از نويسندگان اخير معتقدند كه قرآن چيزى صريحا در باره حركت سليمان و بساط او بوسيله باد ندارد، بلكه تنها سخن از تسخير باد براى سليمان به ميان آورده، و ممكن است اشاره به استفاده سليمان از نيروى باد در مسائل مربوط به زراعت، و تلقيح گياهان، و تصفيه خرمنها و حركت كشتيها بوده باشد، به خصوص كه سرزمين سليمان (شامات) از يك سو سرزمين زراعى بود، و از سوى ديگر قسمت مهمى از آن در ساحل درياى مديترانه قرار داشت و مورد بهرهبردارى براى كشتيرانى [٢]
[١] از آيه ١٢ سوره سبأ (وَ لِسُلَيْمانَ الرِّيحَ غُدُوُّها شَهْرٌ وَ رَواحُها شَهْرٌ) اجمالا برمىآيد كه صبحگاهان به اندازه يك ماه و عصرگاهان نيز به اندازه يك ماه مسافت را مىپيمودند (با مقياس حركتهاى آن زمان).
[٢] قصص قرآن صفحه ١٨٥- اعلام قرآن ٣٨٦.