تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨٢ - اسماعيل و ادريس و ذا الكفل

[سوره الأنبياء (٢١): آيات ٨٥ تا ٨٦]

وَ إِسْماعِيلَ وَ إِدْرِيسَ وَ ذَا الْكِفْلِ كُلٌّ مِنَ الصَّابِرِينَ (٨٥) وَ أَدْخَلْناهُمْ فِي رَحْمَتِنا إِنَّهُمْ مِنَ الصَّالِحِينَ (٨٦)

ترجمه:

٨٥- و اسماعيل و ادريس و ذا الكفل را (به ياد آور) كه همه از صابران بودند.

٨٦- و ما آنها را در رحمت خود داخل كرديم چرا كه آنها از صالحان بودند.

تفسير:

اسماعيل و ادريس و ذا الكفل‌

به دنبال سرگذشت آموزنده" ايوب" و صبر و شكيباييش در برابر طوفان حوادث در اين آيات مورد بحث اشاره به مقام شكيبايى سه نفر ديگر از پيامبران الهى كرده مى‌گويد:" اسماعيل" و" ادريس" و" ذا الكفل" را به ياد آور كه همه آنها از صابران و شكيبايان بودند" (وَ إِسْماعِيلَ وَ إِدْرِيسَ وَ ذَا الْكِفْلِ كُلٌّ مِنَ الصَّابِرِينَ‌).

هر يك از آنها در طول عمر خود در برابر دشمنان و يا مشكلات طاقت‌فرساى زندگى صبر و مقاومت به خرج دادند و هرگز در برابر اين حوادث زانو نزدند و هر يك الگويى بودند از استقامت و پايمردى.

جالب اينكه نمى‌گويد ما رحمت خود را به آنها بخشيديم، بلكه مى‌گويد:

آنان را در رحمت خود داخل كرديم، گويى با تمام جسم و جانشان غرق رحمت‌