تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٨ - تفسير ترازوهاى عدل در قيامت

[سوره الأنبياء (٢١): آيات ٤٦ تا ٤٧]

وَ لَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِنْ عَذابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ (٤٦) وَ نَضَعُ الْمَوازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيامَةِ فَلا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً وَ إِنْ كانَ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنا بِها وَ كَفى‌ بِنا حاسِبِينَ (٤٧)

ترجمه:

٤٦- اگر كمترين عذاب پروردگارت آنها را لمس كند فريادشان بلند مى‌شود اى واى ما همگى ستمگر بوديم.

٤٧- ما ترازوهاى عدل را در روز قيامت نصب مى‌كنيم، لذا به هيچكس كمترين ستمى نمى‌شود، و اگر به مقدار سنگينى يك دانه خردل (كار نيك و بدى باشد) ما آن را حاضر مى‌كنيم، و كافى است كه ما حساب كننده باشيم.

تفسير: ترازوهاى عدل در قيامت‌

به دنبال آيات گذشته كه حالت غرور و بيخبرى افراد بى‌ايمان را منعكس مى‌كرد در نخستين آيه مورد بحث مى‌گويد:" اين بيخبران مغرور كه در حالت نعمت و آرامش هرگز خدا را بنده نيستند اگر گوشه كوچك و ناچيزى از عذاب پروردگارت دامنشان را بگيرد چنان متوحش مى‌شوند كه فرياد مى‌زنند اى واى بر ما! ما همگى ظالم و ستمگر بوديم"! (وَ لَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِنْ عَذابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ‌).

به گفته مفسران و ارباب لغت، واژه" نفحه" به معنى چيز كم، يا نسيم‌