تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧١ - نكته

در پاسخ گفته‌اند: درست است كه اين تسبيح عمومى است ولى همگان آن را درك نمى‌كنند، اين روح بزرگ داود بود كه در اين حالت با درون و باطن عالم هستى همراز و هماهنگ مى‌شد، و به خوبى احساس مى‌كرد كوه‌ها و پرندگان با او همصدا هستند و تسبيح‌گويان.

دليل قاطعى براى تعيين هيچيك از اين تفاسير نداريم، آنچه از ظاهر آيه مى‌فهميم آنست كه كوه‌ها و پرندگان با داود همصدا مى‌شدند و خدا را تسبيح مى‌گفتند، در عين حال تضادى ميان اين تفسيرهاى سه‌گانه نيست و جمع ميان آنها امكان‌پذير است.

" لبوس" بطورى كه مرحوم طبرسى در" مجمع البيان" مى‌گويد هر گونه اسلحه دفاعى و تهاجمى را مانند زره، شمشير و نيزه شامل مى‌شود [١] ولى قرائنى كه در آيات قرآن است نشان مى‌دهد كه" لبوس" در اينجا به معنى زره مى‌باشد كه جنبه حفاظت در جنگها داشته است.

اما اينكه چگونه خداوند آهن را براى داود نرم كرد، و صنعت زره‌سازى را به او آموخت شرح آن را بخواست خدا ذيل آيات ١٠ و ١١ سوره سبا خواهيم گفت.

[١] مجمع البيان ذيل آيات مورد بحث.