تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢ - ١- منظور از ارث در اينجا چيست؟

و يتيمى را پناه داده، خداوند او را به خاطر عمل فرزندش بخشيده است، سپس پيامبر ص فرمود: ميراث خداوند بزرگ به بنده مؤمنش اين است كه فرزندى به او بدهد كه بعد از وى مطيع فرمان خدا باشد، سپس امام صادق ع بهنگام نقل اين حديث آيه مربوط به زكريا را تلاوت فرمود: فَهَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا يَرِثُنِي وَ يَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوبَ وَ اجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا. [١] و اگر گفته شود ظاهر كلمه ارث همان ارث اموال است در جواب خواهند گفت كه اين ظهور قطعى نيست، چرا كه در قرآن كرارا در ارث معنوى استعمال شده است (مانند آيه ٣٢ سوره فاطر و آيه ٥٣ سوره مؤمن).

بعلاوه به فرض كه خلاف ظاهر باشد با وجود قرائن فوق مشكلى نخواهد بود.

ولى طرفداران نظر اول مى‌توانند اين استدلالات را پاسخ گويند كه مشغله فكرى زكريا پيامبر بزرگ الهى، مساله اموال به صورت يك مطلب شخصى نبود بلكه به صورت يك منبع فساد يا صلاح براى جامعه بود، زيرا همانگونه كه در بالا گفته شد، هدايا و نذور فراوانى براى احبار مى‌آوردند كه بدست زكريا سپرده مى‌شد، و شايد اموالى نيز از طرف همسرش كه از دودمان سليمان بود باقيمانده بود بديهى است وجود يك شخص ناصالح در رأس آنها سبب مفاسد عظيمى مى‌شد و اين بود كه زكريا را نگران ساخت.

و اما صفات معنوى كه براى" يحيى" در اين آيات و آيات ديگر قرآن ذكر شده نه تنها منافاتى با اين مساله ندارد، بلكه هماهنگ با آن است، چرا كه او مى‌خواست اين ثروت عظيم بدست يك مرد الهى بيفتد و از آن در مسير سعادت جامعه بهره بگيرد.

اما به عقيده ما اگر از مجموع مباحث فوق چنين نتيجه بگيريم كه" ارث" در اينجا مفهوم وسيعى دارد كه هم ارث اموال را شامل مى‌شود و هم ارث مقامات‌

[١] نور الثقلين جلد ٣ صفحه ٣٢٣ و ٣٢٤