تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٧ - ١- غفلت از ياد حق و پىآمدهاى آن
بلافاصله پاسخ مىشنود:" اين به خاطر آنست كه آيات ما به سراغ تو آمد همه را بدست فراموشى سپردى و از مشاهده آن چشم پوشيدى و تو امروز به دست فراموشى سپرده خواهى شد" (قالَ كَذلِكَ أَتَتْكَ آياتُنا فَنَسِيتَها وَ كَذلِكَ الْيَوْمَ تُنْسى).
و چشمت از ديدن نعمتهاى پروردگار و مقام قرب او نابينا مىگردد.
" و عذاب آخرت از اين هم شديدتر و پايدارتر است" (وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَشَدُّ وَ أَبْقى).
نكتهها:
١- غفلت از ياد حق و پىآمدهاى آن-
گاه مىشود درهاى زندگى به روى انسان به كلى بسته مىشود، و دست به هر كارى ميزند با درهاى بسته رو به رو مىگردد، و گاهى به عكس به هر جا روى مىآورد خود را در برابر درهاى گشوده مىبيند، مقدمات هر كار فراهم است و بنبست و گرهى در برابر او نيست، از اين حال تعبير به وسعت زندگى و از اولى به ضيق يا تنگى معيشت تعبير مىشود، منظور از" معيشت ضنك" كه در آيات بالا آمد نيز همين است [١] گاهى تنگى معيشت به خاطر اين نيست كه درآمد كمى دارد، اى بسا پول
[١]" ضنك" به معنى سختى و تنگى است، اين كلمه هميشه به صورت مفرد به كار مىرود و تثنيه و جمع و مؤنث ندارد.