تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩١ - ٢- فرق رسول و نبى

٤- علاوه بر اين" ما او را نزديك ساختيم و با او سخن گفتيم" (وَ قَرَّبْناهُ نَجِيًّا). [١] نداى الهى موهبتى بود و تكلم با او موهبت ديگر.

نكته‌ها:

١-" مخلص" چه كسى است؟

در آيات فوق خوانديم كه خداوند موسى را از بندگان" مخلص" خود (به فتح لام) قرار داد، و اين مقام همانگونه كه اشاره كرديم مقامى است بسيار با عظمت، مقامى است توأم با بيمه الهى از لغزشها و انحرافها، مقام نفوذناپذيرى در برابر شيطان كه جز در سايه جهاد مداوم با نفس و اطاعت مستمر و پى‌گير از فرمان خدا به دست نمى‌آيد.

بزرگان علم اخلاق اين مقام را مقامى بسيار بلند و عالى مى‌دانند و از آيات قرآن استفاده مى‌شود كه" مخلصين" ويژگيها و افتخارات خاصى دارند كه در ذيل آيات مناسب به خواست خدا خواهد آمد.

٢- فرق رسول و نبى‌

" رسول" در اصل به معنى كسى است كه ماموريت و رسالتى بر عهده او

[١]" نجى" به معنى" مناجى" كسى است كه با ديگرى به نحوى (سخن در گوشى) دارد، در اينجا خداوند نخست موسى را از فاصله دورى صدا زد و بعد كه نزديك شد با او به نجوى پرداخت (ناگفته پيدا است كه خداوند نه زبانى دارد و نه مكانى بلكه ايجاد امواج صوتى در فضا مى‌كند و با بنده‌اى همچون موسى سخن مى‌گويد).