تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦٤ - نكته

جنبه انتقامى ندارد، بلكه بر اساس انتخاب اصلح است، به اين معنى كه حق حيات و استفاده از مواهب زندگى براى گروهى است كه در خط تكامل و سير الى- اللَّه باشند و يا اگر روزى در خط انحراف افتادند بعدا تجديد نظر كرده و بازگردند، اما گروهى كه فاسدند و در آينده نيز هيچگونه اميدى به اصلاحشان نيست جز مرگ و نابودى سرنوشتى ندارند.

نكته:

ذكر اين نكته نيز لازم است كه در سرگذشت" ابراهيم" و" لوط" كه سابقا خوانديم و همچنين" ايوب" و" يونس" كه در آيات بعد خواهد آمد همانند نوح، تكيه بر مساله نجات و رهايى آنها از چنگال محنتها و رنجها و دشمنان جبار شده است.

گويى برنامه اين است كه خداوند در اين سوره انبياء حمايت بى‌دريغش از پيامبران، و نجاتشان را از چنگال مشكلات بازگو كند، تا مايه دلدارى براى پيامبر اسلام و اميدوارى براى مؤمنان باشد، مخصوصا با توجه به اينكه اين سوره مكى است و مسلمانان در آن هنگام شديدا در ناراحتى و رنج بوده‌اند، اهميت اين مساله روشنتر مى‌شود.