تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٨ - تفسير نجات بنى اسرائيل و غرق فرعونيان

در چنگال فرعونيان گرفتار شديم" به نظر مى‌رسد كه منظور از درك در آيه مورد بحث آنست كه شما چنين گرفتارى پيدا نخواهيد كرد، و منظور از" لا تَخْشى‌" آنست كه خطرى از ناحيه دريا نيز شما را تهديد نمى‌كند.

*** و به اين ترتيب موسى و بنى اسرائيل وارد جاده‌هايى شدند كه در درون دريا با كنار رفتن آبها پيدا شدند، در اين هنگام فرعون به همراه لشكريانش به كنار دريا رسيد و با اين صحنه غير منتظره و شگفت‌انگيز روبرو شد" و فرعون لشكريان خود را به دنبال بنى اسرائيل فرستاد و خود نيز وارد همان جاده‌ها شد" (فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ بِجُنُودِهِ‌). [١] مسلما ارتش فرعون در آغاز اكراه داشت كه در اين جاى خطرناك ناشناخته گام بگذارد و بنى اسرائيل را تعقيب كند، حد اقل مشاهده چنين معجزه شگرفى كافى بود كه آنها را از ادامه اين راه باز دارد.

ولى فرعون كه باد غرور و نخوت مغزش را پر كرده بود، و در لجاجت و خيره‌سرى غوطه‌ور بود، بى‌اعتنا از كنار يك چنين معجزه بزرگى گذشت، و لشكر خود را تشويق به ورود در اين جاده‌هاى ناشناخته دريايى كرد! از اين سو آخرين نفر لشكر فرعون وارد دريا شد، و از آن سو آخرين نفر از بنى اسرائيل خارج گرديد.

در اين هنگام به امواج آب فرمان داده شد به جاى نخستين بازگردند.

امواج همانند ساختمان فرسوده‌اى كه پايه آن را بكشند يك بار فرو ريختند" و دريا آنها را در ميان امواج خروشان خود پوشاند پوشاندنى كامل"

---

[١] در تفسير جمله بالا احتمال ديگرى نيز داده شده كه" باء" در" بجنوده" به معنى" مع" بوده باشد، و مجموع جمله چنين معنى مى‌دهد:" فرعون همراه لشگرش بنى اسرائيل را تعقيب كردند"، هر چند ميان اين دو تفسير تفاوت چندانى نيست.