تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٤ - نكته هدف آفرينش

تجارتخانه‌اى است براى كسب درآمدهاى معنوى.

سرزمين زراعت پربارى است براى پرورش انواع محصولات انسان.

آرى (الدنيا مزرعة الآخرة ... الدنيا دار صدق لمن صدقها و دار غنى لمن تزود منها و دار موعظة لمن اتعظ منها) [١] اين قافله از عالم عدم به حركت درآمده و به سوى بى‌نهايت دائما در حال پيشروى است.

قرآن مجيد با اشارات كوتاه و بسيار پر معنى در آيات مختلف از يك سو به اصل وجود هدف در آفرينش اشاره مى‌كند، و از سوى ديگر اين هدف را مشخص مى‌سازد.

در قسمت اول مى‌گويد: أَ يَحْسَبُ الْإِنْسانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدىً‌:" آيا انسان گمان مى‌كند مهمل آفريده شده و بيهوده رها مى‌شود" (قيامت- ٣٦) أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثاً وَ أَنَّكُمْ إِلَيْنا لا تُرْجَعُونَ‌:" آيا چنين پنداشتيد كه ما بيهوده شما را آفريديم و به سوى ما بازگشت نمى‌كنيد" (مؤمنون- ١١٥).

وَ ما خَلَقْنَا السَّماءَ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما باطِلًا ذلِكَ ظَنُّ الَّذِينَ كَفَرُوا:

" ما آسمان و زمين و آنچه ميان آنها است بيهوده نيافريديم، اين گمان و پندار كافران است" (ص- ٢٧).

و در قسمت دوم گاه در آيات قرآن، هدف آفرينش، عبوديت و بندگى خدا قرار داده شده، وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ‌:" من انسانها و جن را نيافريدم مگر براى اينكه عبادتم كنند" (ذاريات- ٥٦) بديهى است عبادت مكتبى است براى پرورش انسان در ابعاد مختلف، عبادت به معنى وسيع كلمه كه تسليم فرمان خدا بودن است روح و جان انسان را در زمينه‌هاى گوناگون تكامل مى‌بخشد كه شرح آن را در ذيل آيات مربوط به عبادات مختلف بيان كرده‌ايم.

[١] نهج البلاغه كلمات قصار شماره ١٣١.