تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٨ - شرك از پندار سرچشمه مىگيرد

ترجمه:

١٩- براى اوست آنچه در آسمانها و زمين است، و آنها كه نزد او هستند هيچگاه از عبادتش استكبار نمى‌كنند و هرگز خسته نمى‌شوند.

٢٠- شب و روز تسبيح مى‌گويند و ضعف و سستى به خود راه نمى‌دهند.

٢١- آيا آنها خدايانى از زمين برگزيدند كه خلق مى‌كنند و منتشر مى‌سازند؟

٢٢- اگر در آسمان و زمين خدايانى جز" اللَّه" بود فاسد مى‌شدند (و نظام جهان برهم مى‌خورد) منزه است خداوند پروردگار عرش از توصيفى كه آنها مى‌كنند.

٢٣- هيچكس بر كار او نمى‌تواند خرده بگيرد، ولى در كارهاى آنها جاى سؤال و ايراد است.

٢٤- آيا آنها جز خدا معبودانى برگزيدند؟ بگو دليلتانرا بياوريد اين سخن من و سخن (پيامبرانى است) كه پيش از من بودند، اما اكثر آنها حق را نمى‌دانند و به اين دليل از آن رويگردانند.

٢٥- ما پيش از تو هيچ پيامبرى را نفرستاديم مگر اينكه به او وحى كرديم كه معبودى جز من نيست بنا بر اين تنها مرا پرستش كنيد.

تفسير:

شرك از پندار سرچشمه مى‌گيرد

در آيات گذشته سخن از اين واقعيت در ميان بود كه عالم هستى، بى‌هدف نيست، نه شوخى و بازيچه است و نه لهو و سرگرمى، بلكه داراى هدف تكاملى حساب شده‌اى است براى انسانها.

و از آنجا كه ممكن است اين توهم به وجود آيد كه خدا چه نيازى به ايمان و عبادت ما دارد؟ آيات مورد بحث نخست به پاسخ اين سخن مى‌پردازد و مى‌گويد:

" تمام كسانى كه در آسمانها و زمين هستند از آن اويند" (وَ لَهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‌).

" و فرشتگانى كه در محضر قرب پروردگار هستند هيچگاه از پرستش او تكبر ندارند و هرگز خسته نمى‌شوند" (وَ مَنْ عِنْدَهُ لا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِهِ‌