تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٤ - تفسير گوش اگر گوش تو

و روز در برابر مجازات خداوند رحمان حفظ و نگهدارى مى‌كند"؟ (قُلْ مَنْ يَكْلَؤُكُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ مِنَ الرَّحْمنِ‌).

در واقع اگر خداوند آسمان" جو زمين" را سقف محفوظى قرار نداده بود (آن گونه كه در آيات قبل گذشت) همين به تنهايى كافى بود كه شما را شب و روز در معرض بمباران سنگهاى آسمانى قرار دهد.

خداوند رحمان آن قدر به شما محبت دارد كه ماموران مختلفى را براى حفظ و نگاهبانيتان قرار داده كه اگر يك لحظه از شما جدا شوند سيل بلاها به سويتان سرازير مى‌شود.

قابل توجه اينكه: در اين آيه به جاى" اللَّه"،" رحمان" به كار رفته، يعنى ببينيد شما چقدر گناه كرده‌ايد كه حتى خداوندى را كه كانون رحمت عامه است به خشم آورده‌ايد.

سپس اضافه مى‌كند: اما آنها از ياد پروردگارشان روى‌گردانند، نه به مواعظ و اندرزهاى پيامبران او گوش فرا مى‌دهند، و نه ياد خدا و نعمتهايش دل آنها را تكان مى‌دهد، و نه لحظه‌اى انديشه خود را در اين راه به كار مى‌اندازند" بلكه از ياد پروردگارشان روى‌گردانند" (بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُعْرِضُونَ‌).

" اين خدايان ساختگى آنها حتى نمى‌توانند خودشان را يارى دهند و از خويشتن دفاع كنند" (لا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَ أَنْفُسِهِمْ‌).

" و نه از ناحيه ما به وسيله رحمت و نيروى معنوى يارى و همراهى مى‌شوند"