تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧٤ - تفسير غوغاى سامرى!

اين نيست، بايد برنامه گوساله‌پرستى هم چنان ادامه يابد تا موسى برگردد، و از او داورى بطلبيم: اى بسا خود او هم همراه ما در برابر گوساله سجده كند!! بنا بر اين خودت را زياد خسته مكن و دست از سر ما بردار! و به اين ترتيب هم فرمان مسلم عقل را از زير پا گذاشتند، و هم فرمان جانشين رهبرشان را.

ولى بطورى كه مفسران نوشته‌اند- و قاعده نيز چنين اقتضا مى‌كند- هنگامى كه هارون رسالت خود را در اين مبارزه انجام داد و اكثريت پذيرا نشدند، به اتفاق اقليتى كه تابع او بودند، از آنها جدا شد و دورى گزيد، مبادا اختلاط آنها با يكديگر دليلى بر امضاى برنامه‌هاى انحرافيشان گردد.

عجيب اينكه: بعضى از مفسران نقل كرده‌اند كه اين دگرگونيهاى انحرافى در بنى اسرائيل تنها در چند روز كوتاه واقع شد، هنگامى كه ٣٥ روز از رفتن موسى به ميعادگاه گذشت، سامرى دست به كار شد و از بنى اسرائيل خواست تا تمام زيورآلاتى را كه از فرعونيان به عاريت گرفته بودند و بعد از داستان غرق آنها با خود داشتند جمع كنند، در روز سى و ششم و سى و هفتم و سى و هشتم همه آنها را در بوته ريخت و آب كرد و مجسمه گوساله را ساخت، و در روز سى و نهم آنها را به پرستش آن دعوت كرد و گروه عظيمى (طبق پاره‌اى از روايات ششصد هزار نفر!) آن را پذيرا گشتند و يك روز بعد، يعنى با پايان گرفتن چهل روز موسى بازگشت‌ [١] ولى به هر حال، هارون با اقليتى در حدود دوازده هزار نفر از مؤمنان ثابت قدم از جمعيت جدا شدند در حالى كه اكثريت جاهل و لجوج نزديك بود او را به قتل برسانند.

[١] مجمع البيان ذيل آيه مورد بحث.