تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٩ - تفسير موسى (ع) نيز به ميدان مىآيد

با آنچه گفته شد، ضرورتى براى پاسخهاى ديگرى كه در زمينه ترس موسى ع ذكر كرده‌اند نمى‌بينيم.

*** به هر حال در اين موقع، نصرت و يارى الهى به سراغ موسى آمد و فرمان وحى وظيفه او را مشخص كرد، چنان كه قرآن مى‌گويد:" به او گفتيم ترس به خود راه مده تو مسلما برترى"! (قُلْنا لا تَخَفْ إِنَّكَ أَنْتَ الْأَعْلى‌).

اين جمله با قاطعيت تمام، موسى را در پيروزيش دلگرم مى‌سازد (كلمه" ان" و تكرار" ضمير" هر يك تاكيد مستقلى است بر اين معنى، و همچنين اسميه بودن اين جمله) و به اينگونه موسى، قوت قلبش را كه لحظات كوتاهى متزلزل شده بود باز يافت.

*** مجددا به او خطاب شد كه:" آنچه را در دست راست دارى بيفكن كه تمام آنچه را كه آنها ساخته‌اند مى‌بلعد"! (وَ أَلْقِ ما فِي يَمِينِكَ تَلْقَفْ ما صَنَعُوا).

" چرا كه كار آنها تنها مكر ساحر است" (إِنَّما صَنَعُوا كَيْدُ ساحِرٍ).

" و ساحر هر كجا برود پيروز نخواهد شد" (وَ لا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ أَتى‌).

" تلقف" از ماده" لقف" (بر وزن وقف) به معنى بلعيدن است ولى" راغب" در" مفردات" مى‌گويد: اين كلمه در اصل به معنى برگرفتن چيزى است با مهارت، خواه به وسيله دهان بوده باشد يا با دست، و بعضى از ارباب لغت آن را به معنى" برگرفتن به سرعت" دانسته‌اند كه در فارسى به جاى آن" ربودن" به كار مى‌رود.

جالب اينكه: نمى‌گويد" عصايت را بيفكن" بلكه مى‌گويد:" آنچه در دست راست دارى بيفكن اين تعبير شايد به عنوان بى‌اعتنايى به عصا باشد و اشاره به اينكه عصا مساله مهمى نيست آنچه مهم است اراده و فرمان خدا است كه اگر