همین است که از خارج می‌گیرد ) . مثلا یک الهاماتی گاهی به افراد می‌شود بدون اینکه خود فرد هم علتش را بفهمد . بدیهی است که این الهامات هست‌ . انسان همین قدر می‌بیند که یکدفعه در دلش چیزی القاء شد [١] ، احساس‌ می‌کند یک چیزی را درک کرد بدون اینکه بفهمد که آن چیست . این خودش‌ یک نوع القاء است ، یک نوع الهام است .
تعجب است ، یک مردی که شاید در حرفهای خودش اغلب مادی حرف می‌زند ( گو اینکه او از یک نظر یک آدم پراکنده گوست ، اسمش را نمی‌خواهیم‌ ببرم ) می‌گفت که من در پاریس تحصیل می‌کردم و یک زن خارجی هم آن وقت‌ گرفته بودم . روزی با زنم قرار گذاشته بودیم که ساعت مثلا چهار و نیم بعد از ظهر برویم سینما و محل قرارمان هم ایستگاه مترو بود ، جایی که از پله‌ها باید می‌رفتیم پایین . می‌گفت من چند دقیقه قبل از او رسیدم ، از پله‌ها که رفتم پایین ، یکمرتبه مثل اینکه مغزم در یک لحظه‌ای روشن شد ، تهران را دیدم ، خانه برادرم را دیدم ، دیدم جنازه پدرم را از خانه‌ برادرم دارند می‌آورند بیرون ، و مردم را دیدم که داشتند تشییع جنازه‌ می‌کردند . یک حالت ضعفی در من پیدا شد . رنگ در صورتم نماند ، بی حال‌ شدم . بعد زنم آمد گفت چطوری ؟ چرا رنگت پریده ؟ گفتم چیزی نیست ، جواب او را دادم . بعد دیگر نامه پدرم نیامد . به پدرم خیلی علاقه‌مند بودم ، او هم به من خیلی علاقه‌مند بود . بعد از آن دیدم که برادرم نامه‌ می‌نویسد . نمی‌خواستند که من ناراحت بشوم . تا اینکه من اصرار کردم که‌ بنویسید کیفیت چه بوده است ؟ معلوم شد اتفاقا همین جور هم بوده ، پدرم‌ در همان لحظه و همان ساعت ( گفت یادداشت کردم ) در خانه برادرم مرده‌ بود و [ آن حالت من ] در همان لحظه‌ای بوده که جنازه‌اش را می‌آورده‌اند بیرون .
این را من از خود آن آدم شنیدم . اگر دروغ هم گفته من از خودش شنیدم .
ولی در وحی حالت استشعار هست یعنی آن کسی که به او وحی می‌شود می‌فهمد که دارد از آنجا تلقی می‌کند و حتی در قرآن اینطور وارد شده که پیغمبر اکرم از ترس اینکه آنچه می‌گیرد فراموش کند ، از این طرف هنوز جمله‌هایی‌ که می‌گرفت تمام نشده بود از سر می‌گرفت تکرار می‌کرد ، آیه نازل شد که : " « و لا تعجل بالقرآن من قبل »

[١] سؤال : فرق وحی با الهام چیست ؟ استاد : می‌گویند فرق لغوی‌اش [ این است که ] الهام در همین جور موارد اطلاق می‌شود که انسان مستشعر به مبدئش نیست .