نبوت - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٢

می‌شود ، گفته‌اند پس در نظام جهان ضرورت دارد [١] که نبوتی وجود داشته‌ باشد .
پس این طرز بیان غیر از آن طرز بیانی است که به اصطلاح می‌گویند تکلیف‌ برای خدا معین می‌شود ، چون خدا مکلف است باید کاری را انجام دهد .
صحبت تکلیف نیست ، صحبت امر دیگری است . اینکه آنها می‌گویند خداوند فاعل تام است و از ناحیه او منع فیض امکان ندارد ، بخل در ذات او وجود ندارد ، پس اگر شیئی در نظام وجود ، امکان [ وجود ] و امکان ادامه وجود داشته باشد از طرف او افاضه می‌شود ، غیر از این است که بگوییم چون‌ تکلیف خدا این است باید انجام دهد .
اما آن بیان مختصری که ما راجع به اصل نیاز داشتیم که گفتیم بعضی از رفقا دو ایراد به ما کرده‌اند ، یکی اینکه اصلا شما نمی‌توانید اثبات کنید که بشریت نیازی به انبیاء داشته و دارد ، دوم اینکه به فرض اینکه‌ اثبات شود دلیل نمی‌شود . درباره اصل مسأله نیاز عرض کردیم ( حالا شما فکر کنید ببینید چنین نیازی هست یا نیست ) بشر در سطحی که زندگی می‌کند زندگی او زندگی یک موجود مختار است یعنی یک موجودی که با اراده خودش‌ و با انتخاب و تصمیم خودش باید کار کند ، یعنی به این مرحله از کمال‌ وجودی رسیده است که با جمادات فرق می‌کند ، با نباتات فرق می‌کند ، با حیوانات هم فرق می‌کند که حیات او یک حیاتی است که با انتخاب و تصمیم‌ و اراده خودش باید کارها را انجام بدهد ، یک موجود آزاد مختار . این‌ موجود آزاد مختار زندگیش هم یک زندگی اجتماعی است ، همین که گفته‌اند مدنی بالطبع است ، یعنی اگر بخواهد انفرادی زندگی کند نمی‌تواند باقی‌ بماند ، بقای او به همین است که اجتماعی زندگی کند ، اصلا ساختمانش به‌ گونه‌ای است که باید با کمک یکدیگر زندگی کنند ، چه از نظر استعدادهای‌ جسمی و چه از نظر استعدادهای روحی و معنوی‌ای که دارد ، آنگاه زندگی‌ اجتماعی‌اش مشروط به وجود یک ایمان است ، یعنی آن حالت طبیعی و غریزی‌ای که خودش دارد که هر فردی فقط منفعت خودش را می‌خواهد و بس ، و منفعت خودش را بر مصلحت [ جمع ] مقدم می‌دارد ، قادر نیست که زندگی‌ اجتماعی او را اداره کند ، باید یک ایمانی بر وجودش حکومت کند که به‌ موجب آن ایمان ، قوانین و مقرراتی که به خاطر مصالح اجتماعی وضع شده‌ است ( حالا یا من جانب الله یا از جانب خود مردم ، که البته لااقل‌ اصولش باید من جانب الله باشد ) ،