منکرین معجزه می‌گویند آنها از پیغمبر یک سلسله معجزات ( مجموعا شش‌ معجزه ) خواستند و پیغمبر می‌گویند من یک بشر رسول هستم ، یعنی بشر رسول‌ ، یک پیغمبر که دیگر معجزه ندارد که شما از او این چیزها را بخواهید !

تفسیر این آیات

مفسرین این آیات را چه تفسیر کرده‌اند که با معجزات منافات نداشته‌ باشد ؟ آنها در اینجا دو سه تا حرف دارند که حرفهای خوبی است ، و آن‌ این است که می‌گویند مسأله معجزه اولا برای این است که یک عده افرادی که‌ می‌خواهند حقیقت را بفهمند و در صدق نبوت تردید دارند ، پیغمبر مجاز است معجزه‌ای ظاهر کند که آنها بفهمند او صادق است یا صادق نیست . اما پیغمبر از طرف خدا ملزم نیست - و از طرف عقل هم همچنین - که هر اقتراحی که هر کسی بیاید بکند فورا جواب بدهد ، کارخانه معجزه سازی وارد نکرده‌اند . اینها نه به عنوان اینکه واقعا تو یک معجزه بکن که اگر این‌ کار را کردی می‌خواهیم به تو ایمان بیاوریم ، [ چنین درخواستهایی می‌کردند ] ، اینها از پیغمبر معجزات زیادی دیده بودند ، در عین حال باز به عنوان‌ اینکه یک امر تازه‌ای را ابتکار کرده باشند آمدند این حرفها را اختراع‌ کردند . ثانیا آنچه که در اینجا آمده است حساب معجزه نیست ، یک قسمتش که‌ اصلا یک امر محال است ، از جمله اینکه " خدا را با فرشتگان بیاور با ما روبرو کن " . این یک امر محال است ، این که معجزه به آن تعلق نمی‌گیرد . و همچنین بعضی قسمتهایش بی‌معنی است ، می‌گوید : " برو به آسمان ، از آنجا نامه‌ای خطاب به ما با امضای خدا بیاور " . یک آدم دیوانه باید چنین حرفی بزند . اگر کسی این مقدار قدرت داشته باشد که خودش را ببرد بالا از شما مخفی بکند ، می‌تواند به دست خودش هم نامه‌ای بنویسد ، امضای‌ خدا را هم پایینش بگذارد و بگوید از طرف خدا آورده‌ام . حکایت می‌کند از احمقی درخواست کننده . قسمتهایی از درخواستهای اینها معامله بود و راست‌ هم هست : " « لن نؤمن لک حتی تفجر لنا من الارض ینبوعا »" . نگفتند " لن نؤمن بک " ، گفتند ما به نفع تو ایمان نمی‌آوریم مگر اینکه به نفع‌ ما چنین کاری بکنی . خلاصه رشوه می‌خواستند ، پول می‌خواستند : بیا تو در سرزمین مکه یک نهر جاری کن ، وسیله کشاورزی فراهم کن ، یک چنین خدمتی‌ به ما بکن ، ما هم در ازای آن به تو ایمان