علمی‌شان همواره می‌گویند ایمان یک نوری است که باید در دل انسان پیدا بشود و با عقل و علم بشر سر و کار ندارد و ضد عقل و علم بشر است . قائل‌ به تثلیث هستند . وقتی می‌گویند تثلیث ، بعد می‌گویند این " سه " یکی‌ است و در عین اینکه یکی است سه چیز است . اگر بگوییم چگونه چنین چیزی‌ می‌شود ؟ می‌گویند اینجا مسأله مسأله ایمان است نه مسأله عقل .
ولی قرآن میان ایمان و علم بشر جدایی قائل نیست . البته ایمان خودش‌ یک امری است غیر از علم ولی ایندو به یکدیگر پیوسته هستند . کدام کتاب‌ را شما پیدا می‌کنید مثل قرآن که اینهمه برای آیات خلقت اهمیت قائل شده‌ باشد و مرتب بشر را دعوت کند که هر چه می‌توانی بیشتر در آثار خلقت‌ تفکر و تأمل کن ، هر چه بیشتر تفکر و تأمل کنی بهتر خدا را می‌یابی ، یعنی‌ علم را پلی قرار می‌دهد برای ایمان . مثلا من یک آیه را برایتان می‌خوانم .
از این آیه انسان می‌تواند این نمونه‌ها را بفهمد . آیه معروفی است در سوره بقره : " « ان فی خلق السموات و الارض »" در اصل آفرینش‌ آسمانها و زمین " « و اختلاف اللیل و النهار »" و آمد و شد شب و روز " « و الفلک التی تجری فی البحر بما ینفع الناس » " کشتی در دریا حرکت می‌کند و به این وسیله نفع به بشر می‌رسد ، بشر با این سیر و سیاحت‌ها به نفع زندگی خودش حرکت می‌کند ، تجارت می‌کند ، غیر تجارت‌ می‌کند " « و ما انزل الله من السماء من ماء فاحیا به الارض بعد موتها " بارانی که از بالا می‌فرستد به پایین و به وسیله باران زمین مرده را زنده می‌کند " « و بث فیها من کل دابه »" بعد به وسیله همین آمدن‌ باران و زنده شدن زمین پخش می‌کند هر نوع جنبنده‌ای را " « و تصریف‌ الریاح »" در این انقلابها و گردشهای بادها ، در حرکت بادها " « و السحاب المسخر بین السماء و الارض »" و این ابری که مسخر است به‌ اراده پروردگار ، میان آسمان و زمین معلق است " « لایات لقوم یعقلون " [١] در همه اینها برای مردمی که تعقل و تفکر کنند آیات و نشانه‌هایی‌ بر وجود خداوند خالق خودشان هست .
این منطقی‌ترین بیان برای خداشناسی است . این نشان می‌دهد که این کتاب‌ که اسمش قرآن است این جریانها را جریانهای ساده‌ای نمی‌داند ، همین‌طور که‌ بشر هم هر چه که علمش پیشروی کرده است بیشتر این مطلب را کشف کرده‌ است . قرآن همین طور به طور اجمال می‌گوید : در فلان موضوع تو بر و مطالعه‌ کن ، بعد ببین چه

[١] بقره / . ١٦٤