نبوت
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص

نبوت - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٦٤

حضور من خواب کردند ، بعد از من پرسیدند که از او چه جوابی می‌خواهی ؟ من‌ گفتم که اورا بفرستید تهران . بچه جواب داد که الان تهران هستم ، مثلا میدان توپخانه . گفتیم اینجا را شرح بده . بچه‌ای که هرگز به ایران نیامده‌ بود تمام آن را شرح داد ، آنجا اینجور است ، یک خیابان این طرف است‌ یک خیابان آن طرف ، ساختمان اینجور ، مجسمه اینجور و خصوصیات دیگر . ( گفت تا اینجا برای ما خیلی عجیب نبود . یعنی می‌توانستیم یک توجیهی‌ بکنیم ، و می‌گفت بعد وقتی من برای بعضی از ماتریالیستها گفتم همین‌طور توجیه می‌کردند ، البته توجیه به معنی احتمال نه توجیه علمی ، که شاید آن‌ عامل ، فکر تو را می‌خوانده چون تو که می‌دانی تهران چگونه است ، او فکر تو را جذب می‌کرد بعد پس می‌داد به این بچه ، پس این بچه وضع تهران را می‌توانست بفهمد از طریق تو ) . گفت بعد کجا ؟ گفتم بفرستیدش میدان‌ ژاله رفت میدان ژاله . گفتیم آنجا را توصیف کن . همین جور توصیف کرد که واقعا میدان ژاله بود . گفت دیگر کجا ؟ گفتیم بفرست چهار صد دستگاه‌ . رفت چهار صد دستگاه . باز همین جور تصریح کرد که چهار صد دستگاه بود . تا فرستادیم خانه خودمان . خانه را همان طور تشریح کرد که بود . رفت‌ داخل خانه . گفتیم حالا چی می‌بینی ؟ گفت پله را اینجور رفتیم بالا و این‌ طرف یک اتاق است و آن طرف یک اتاق ، و اتاقی را نشان داد که آنجا یک خانمی است که الان خوابیده ( ساعت در حدود سه بعد از ظهر بوده ) . نشانیهایی داد که همان نشانیهای خانم دکتر معین بوده ( می‌گفت باز تا اینجا هم کمی قضایا قابل توجیه بود ) . فرستادمش داخل کتابخانه خودم ، گفتم آن اتاق روبرو که می‌گوید ، بگویید برود در آن اتاق بگوید آنجا چیست‌ . آنجا که رفت بر خلاف آنچه من فکر می‌کردم گفت آنجا اتاقی است خالی ، هیچ چیز در آن اتاق نیست ، فقط دو تا تابلو دیده می‌شود که آنها را هم به‌ پشت گذاشته‌اند . من تعجب کردم ، کتابخانه من که اینجور نیست ! آمدم‌ منزل بلافاصله آن را برای خانمم نوشتم که در فلان روز ، فلان ساعت وضع‌ خودت را بگو و مخصوصا وضع کتابخانه من را تشریح کن . جواب نامه به‌ فاصله کمتر از یک هفته آمد ، معلوم شد که در آن روز اینها می‌خواسته‌اند اتاقها را پاکیزه یا رنگ کنند و بدون اینکه قبلا از من اجازه گرفته باشند تمام کتابها را از کتابخانه من بیرون برده نبودند و آن دو تابلو ، دو تابلوی عکس بوده و اتفاقا فقط همان دو تابلو داخل اتاق بوده است . دیگر این جهت راحتی من هم نمی‌دانستم که بگویم شخص عامل این را از فکر من‌ گرفته است و دارد به این بچه انتقال می‌دهد ، که وقتی