نبوت - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٥٦

اراده‌ای ندارد ، اصلا کاره‌ای نیست ، فقط خدا دارد انجام می‌دهد ، او می‌گوید تو فقط این را بساز و بعد بدم ؟ و الا صحبت قدرت و اراده مطلقی‌ در مقابل قدرت خداوند نیست و بسا هست همان آنی که می‌دهد آن بعد از او بگیرد . این را کسی انکار نمی‌کند که در یک " آن " آن قدرت را دارد ، آن دیگر نداشته باشد ، ولی در حالی که این کار را انجام می‌دهد واقعا اراده می‌کند که انجام بدهد یا اراده هم نمی‌کند ؟ آیا واقعا خواست او و اراده او در اینجا تأثیر دارد یا ندارد ؟ یعنی خداوند این کار را به‌ وسیله قدرت و اراده این بنده انجام می‌دهد یا نه ؟ که این همان نظر شماست . شما هم همین را دارید می‌گویید . شما از بیان من مثل اینکه این‌ جور استفاده فرمودید که من می‌خواهم بگویم [ پیغمبر ] یک قدرتی در مقابل‌ قدرت خداوند [ دارد ] ، خدا یک قدرتی به او داده و بعد هم اختیار دست‌ خودش است که هر کاری می‌خواهد بکند . نه ، تمام آن محدودیتهایی که شما می‌خواهید بگویید ، در آن کلمه " باذن الله " هست . در یک " آن " هست و در یک " آن " نیست . آن داستانی که سعدی درباره یعقوب آورده‌ خیلی خوب است . واقعا این جور بوده که یک پیغمبر ، یک امام در یک‌ حال خبر از غیب داشته و در حال دیگر نداشته ، نه از غیب خبر نداشته ، از داخل خانه خودش هم بی‌خبر بوده است . در یک حالت این کشف برایش‌ می‌شود و در حالت دیگر نه ، که بسا هست که خداوند او را مؤاخذه کرده‌ باشد و در اثر مؤاخذه آن حالت را از او می‌گیرد . یعقوب گفت : " « انی لاجد ریح یوسف لولا ان تفندون »" [١] من بوی یوسف را می‌شنوم اگر نگویید این خرفت و پیر شده . سعدی می‌گوید .