خود قرآن هم این قضیه را تعلیل به یک نوع علم می‌کند که مسلم آن علم از این نوع علم نیست که [ شخص ] قاعده و قانونی را بداند و بعد بخواهد روی‌ آن عمل کند ، ولی به هر حال [ ناشی از ] یک نوع علم و ایمان می‌داند . قرآن کریم در داستان آن مردی که تخت ملکه سبا را در طرفه العینی از یمن‌ آورد به فلسطین ، اینطور نقل می‌کند که سلیمان به کسانی که اطرافش بودند از جن و انس گفت : " « ایکم یأتینی بعرشها قبل ان یأتونی مسلمین » " چه کسی قبل از اینکه خود آنها بیایند و تسلیم ما بشوند تخت او را اینجا حاضر می‌کند ؟ " « قال عفریت من الجن انا اتیک به قبل ان تقوم من‌ مقامک »" [ پلیدی از جن ] گفت من آورنده آن هستم پیش از آنکه این‌ مجلس به هم بخورد ، یعنی در ظرف یکی دو ساعت . این برای سلیمان چیزی‌ نبود و اهمیتی نداشت : " « قال الذی عنده علم من الکتاب انا اتیک به‌ قبل ان یرتد الیک طرفک » " آن کسی که نوعی علم از کتاب محفوظ و از لوح محفوظ داشت ، نوعی علم که قابل تعریف برای شما نیست ، گفت : پیش‌ از یک چشم به هم زدن حاضرش می‌کنم . " « فلما راه مستقرا عنده قال هذا من فضل ربی »" ( ١ ) سلیمان نگاه کردید حاضر است . این آیه هم دلیل بر این است که این نیروی خارق العاده در انسان وجود پیدا می کند به موجب علمی که انسان پیدا می‌کند نه آنطوری که بعضی اشخاص‌ می‌گویند که انسان هیچکاره است ، خدا اینجا یک کاری را می‌کند ، آن‌ انسانی که معجزه به دستش ظاهر می‌شود با ما در عمل معجزه هیچ فرقی ندارد