نبوت
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص

نبوت - مطهری، مرتضی - الصفحة ٨٨

دیدم رفیقم که پهلویم بود پیشانی‌اش شروع کرد به ورم کردن ، تدریجا ورم‌ می‌کرد . تو چرا اینجور می‌شوی ؟ باز آن یکی و آن یکی . بعد گفتم بروید ببینید در مدرسه هم چیزی ورم می‌کند یا ورم نمی‌کند و اختصاص دارد به این‌ اتاق ؟ بعد من به این چشم خودم دیدم دکتر مدرسی آمد برای من نسخه داد و به گوش خودم شنیدم صدای پای دکتر مدرسی را قبل از آمدن ( که با صدای‌ پایش آشنا بودم ) که من گفتم بفرستید دنبال دکتر مدرسی ، دکتر مدرسی‌ است ، صدای پایش را شنیدم . آمد در اتاق من صحبت کرد ، نسخه به من داد . بعد هم که حالم خوب شده بود تا مدتها من خیال می‌کر دم دکتر مدرسی آمده‌ . بعد از مدتها فهمیدم تمام اینها تجسماتی بوده که من با چشم خودم داشتم‌ می‌دیدم و اصلا واقعیت نداشته ، و من واقعا حیرت کردم . آخر انسان یک‌ وقت چیزی را که نمی‌بیند تصورش را می‌کند ، چون در حافظه‌اش است ، استمداد از حافظه و تصور کردن . مثلا آقایی که الان اینجا نیست ، ما در ذهن خودمان یک تصور مبهمی از او می‌کنیم اما هرگز ما قادر نیستیم در حال‌ بیداری یکی از دوستانمان را که در این جلسه نیست الان جلوی چشم خودمان‌ ببینیم ، هر کار بخواهیم بکنیم او را جلو چشم خودمان مجسم کنیم نمی‌توانیم‌ . ولی من در آن حال در جلوی چشم خودم مجسم می‌دیدم . بعد این از جنبه‌ روانی برای من مبدأ یک فکر شد که همین حرفی که فیلسوفها می‌گویند درست‌ است : برای دیدن یعنی آن حالت روانی دیدن نه حالت فیزیکی دیدن ، همان‌ حالتی که انسان واقعا شیئی را با قوه باصره خودش در جلوی چشم خودش مجسم‌ ببیند - هیچ لزومی ندارد که این شرایط طبیعی همیشه باشد ، بلکه در بعضی‌ حالات لازم است . بعد هم من به همین دلیل قبول کردم که راست می‌گویند کسانی که می‌گویند در عالم خواب ، دیدن ، واقعا خود دیدن واقع می‌شود نه‌ اینکه آدم نمی‌بیند و خیال می‌کند و می‌بیند ، نه ، در عالم رؤیا آدم خیال‌ می‌کند که یک وجود مادی در جلویش هست ، این را اشتباه می‌کند اما در اینکه می‌بیند یعنی آن حالت ابصار برایش رخ می‌دهد هیچ اشتباه نمی‌کند ، واقعا حالت ابصار رخ می‌دهد ، در آن هیچ اشتباه نمی‌کند و اصلا دیدن در حال‌ عادی شرایطش آن است ، در غیر حالت عادی شرایطش این است . [ حکما ] می‌گویند بنابراین [ دیدن ] از راههای مختلف [ صورت می‌گیرد ] . حتی مرض و بیماری هم ممکن است سبب شود ، منتها یک آدم بیمار و مریض چه چیز را می‌تواند جلوی خودش تجسم دهد ؟ همان سوابق ذهنی خودش را . آنجا که دیگر روح