نبوت
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص

نبوت - مطهری، مرتضی - الصفحة ٨٦

یعنی آن جهان قاهر بر این جهان است و در واقع آنچه در این جهان است‌ سایه آن جهان است و به تعبیر فلسفی معلول [ آن جهان است ] . می‌گویند روح انسان صعود می‌کند . درباب وحی ، اول صعود است بعد نزول . ما فقط نزول وحی را که به ما ارتباط دارد می‌شناسیم ولی صعودش را نه . اول روح‌ پیغمبر صعود می‌کند و تلاقی‌ای میان او و حقایقی که در جهان دیگر هست صورت‌ می‌گیرد ، که ما آن کیفیت تلاقی را نمی‌توانیم توضیح دهیم ولی همان‌طوری که‌ شما از طبیعت گاهی یک صورت حسی را می‌گیرید بعد در روحتان درجاتش‌ می‌رود بالا و بالا حالت عقلانیت و کلیت به خودش می‌گیرد ، از آن طرف روح‌ پیغمبر با یک استعداد خاصی حقایق را در عالم معقولیت و کلیتش می‌گیرد ولی از آنجا نزول می‌کند می‌آید پایین ، از آنجا نزول می‌کند در مشاعر پیغمبر می‌آید پایین ، لباس محسوسیت به اصطلاح به خودش می‌پوشاند و معنی‌ اینکه وحی نازل شد همین است ، حقایقی که با یک صورت معقول و مجرد ، او در آنجا با آن تلاقی کرده ، در مراتب وجود پیغمبر تنزل می‌کند تا به صورت‌ یک امر حسی برای خود پیغمبر در می‌آید ، یا امر حسی مبصر و یا امر حسی‌ مسموع . همان چیزی را که با یک نیروی خیلی باطنی به صورت یک واقعیت‌ مجرد می‌دید بعد چشمش هم همان واقعیت را به صورت یک امر محسوس‌ می‌بیند . بعد واقعا جبرئیل را با چشم خودش می‌بیند . اما با چشمش هم که‌ می‌بیند ، از آنجا تنزل کرده آمده به اینجا ( که در اینجا توضیحات زیادی‌ دارد . اینها با این طریق خواسته‌اند هم جنبه درونی بودن ، هم جنبه بیرونی بودن‌ و هم جنبه الهی بودن [ وحی ] را توجیه کنند . اما درونی است چون از راه‌ حواس نیست ، از راه قلب و باطن تماس پیدا شده . و اما معلم داشته چون‌ واقعا تماس پیدا شده ، منتها می‌گویند آخر چرا انسان باید فکر کند که من‌ تماس با معلم که می‌گیرم فقط با این چشم ، با این گوش ، با یک انسان‌ مادی باید باشد . این ، نوع دیگری از تماس است . واقعا معلم داشته . مستشعر هم بوده . مثل اینکه انسان در عالم خواب با یک نیروهای دیگری‌ می‌بیند ، با یک نیروهای دیگر می‌شنود . این مسأله خواب هم خیلی عجیب‌ است . وقتی آدم خواب می‌بیند غیر از این است که در عالم خواب تصور کند ، در عالم خواب می‌بیند . با اینکه چشم کار نمی‌کند ، در عالم خواب‌ می‌بیند . وقتی بیدار می‌شود یادش می‌آید که در عالم خواب دید ، عین حالت‌ ابصاری که در عالم بیداری رخ می‌دهد ( از جنبه روانی نه از جنبه فیزیکی ) . از جنبه روانی شما الان در بیداری دارید