نبوت
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص

نبوت - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٣

قوانینی که اداره کننده اجتماع است ( چون زندگی اجتماعی که بدون قانون‌ نمی‌شود ) احترام پیدا کند و زندگی بشر اداره شود ، و عرض کردیم عملا هم‌ زندگی بشر را همین چیزهایی که اسم آنها را " اخلاق " می‌گذارند [ اداره‌ کرده است ] ، : همین پایبندیها به راستی ، پایبندیهای از روی ایمان ، نه‌ اینکه من راست بگویم روی حساب دقیق منفعت ، برای اینکه اگر دروغ بگویم‌ دیگران هم دروغ خواهند گفت و آنگاه ضرر من بیشتر خواهد بود ، راست‌ بگوید به خاطر ایمان به راستی ، امانت داشته باشد به خاطر ایمان به‌ امانت ، دزدی نکند به خاطر ایمان به اینکه نباید دزدی کند . بقای گذشته‌ زندگی بشر به همین اصول احترام به قانون و راستی و درستی بوده ، همینهایی‌ که اسمش را " اخلاق " و " عدالت " می‌گذارند ، و الان هم باز بشر همین‌ زندگی‌ای که دارد ، تا حد زیادی بستگی دارد به همین ایمان و احترامی که به‌ اصول زندگی اجتماعی خودش دارد . اگر این ایمان و احترام را از او بگیریم‌ و او را به همان حالت منفعت خواهی شخصی خودش بگذاریم و بخواهد در زندگی اجتماعی این اصول را ( که از ضروریات زندگی اجتماعی است ) ، قانون را به خاطر شخص خودش محترم بشمارد ، دائر مدار این است که تا وقتی که از تخطی از آن می‌ترسد ، یعنی قوت و زوری ندارد ، احترام می‌گذارد ، همین قدر که قوت و زور شخصی پیدا کرد نه ، تا وقتی همکاری می‌کند که‌ تحت یک فشار باشد ، همین طور که مثلا ما می‌بینیم یک عده دزد هم در مدتی‌ که دزدی می‌کنند و یک جمعیتی را تشکیل داده‌اند ، با خودشان در نهایت‌ صداقت و امانت رفتار می‌کنند چون خودشان را در مقابل دشمنهای بیشتر و قویتر از خودشان می‌بینند و اثر سوء اختلاف را قریب و نقد می‌بینند ، یعنی‌ می‌دانند همین امروز اگر اختلاف کنند فردا همه‌شان از بین رفته‌اند . در یک‌ چنین شرایطی بشر خودش را پایبند می‌کند ، یعنی وقتی اثر دروغ را مستقیم و نقد ببیند خودش را پایبند می‌کند . اما اگر به این صورت باشد که اثر [ کار خلاف ] به اجتماع می‌خواهد برسد و اجتماع می‌خواهد فاسد بشود ، و اثرش‌ چند سال دیگر می‌خواهد پیدا شود ، و هرگز به آن مطلب اهمیتی نمی‌دهد . بشریت به زندگی اجتماعی نیازمند است ، به قانون نیازمند است ، قانونی‌ که به آن ایمان داشته باشد ، و به خود ایمان نیازمند است . پس اصل نیازمندی را نمی‌شود انکار کرد و گفت چنین نیازی وجود ندارد . و تا امروز هم که عصر ترقی بشر است ، این [ نظریه ] که بشریت نیازی به‌ قانون ندارد نیامده ، این هم که بشریت احتیاج به ایمان به قانون ندارد باز هم نیامده ، فقط مطلبی که