یکی دیگر از موضوعاتی که باز قرآن درباره منشأ خطای ذهن ذکر می‌کند که‌ این را حتی دیگران کمتر ذکر کرده‌اند و قرآن بیشتر این چیزی است که ما اسمش را " سرعت در قضاوت " می‌گذاریم . سرعت در قضاوت یک بیماری‌ دیگری است غیر از بیماری پیروی از گذشتگان و غیر از بیماری پیروی از ظن‌ و گمان . سرعت در قضاوت می‌دانید به تناسب اینکه افراد مختلف هستند همه افراد کم و بیش ممکن است به آن گرفتار شوند و آن این است که بعضی‌ وقتی به یک مسأله فکری می‌رسند حوصله توقف کردنشان کم است ، دلشان‌ می‌خواهد زودتر رأیشان را بدهند و رد شوند . این را می‌گویند سرعت در قضاوت . اصلا نمی‌خواهد خیلی تأنی بکند ، مثل قاضی‌ای که تا پرونده‌ای در مقابلش قرار می‌گیرد دلش می‌خواهد زود رأی بدهد قبل از اینکه فکر کند که‌ آیا مدرک به قدر کافی وجود دارد یا وجود ندارد ، اگر مدرک به قدر کافی‌ وجود ندارد بگوید مدارک کافی نیست من نمی‌توانم قضاوت کنم . قرآن به‌ این موضوع توجه دارد و بشر را متوجه می‌کند که در مسائلی که اظهار نظر می‌کند مدارک موجود به قدر کافی نیست . این مسأله‌ای که مرتب می‌گوید : " « و ما اوتیتم من العلم الا قلیلا »" [١] به این مضمون در قرآن هست‌ و این را در جاهایی می‌گوید که افرادی قضاوت می‌کنند ، می‌گوید قضاوت اما این حساب را هم داشته باش که مجموع اطلاعاتی که داری برای این قضاوت‌ کافی هست یا کافی نیست . آنچه تو باید بدانی و نمی‌دانی نسبت به آنچه‌ می‌دانی خیلی بیشتر است .
آیه " « یعلمون ظاهرا من الحیوه الدنیا و هم عن الاخره هم غافلون » " [٢] نیز تعبیر فوق‌العاده عجیبی است . اگر این را قرآن در این قرن گفته‌ بود ما حدس و تخمین می‌زدیم که این بعد از آن است که منطق جدید پیدا شده‌ و در منطق جدید می‌گویند انسان فقط پدیده‌ها را می‌تواند بشناسد ، علم بشر به محسوسات و پدیده‌ها تعلق می‌گیرد ، ذوات و بواطن را نمی‌تواند بشناسد ، قرآن هم از این جاها گرفته می‌گوید : " « یعلمون ظاهرا »

[١] اسراء / . ٨٥ [٢] روم / [٧]